Surat Asy-Syu'ara — Ayat 186

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• بَشَرٌ : manungsa, wong biasa kang awujud jasmani.
• مِّثْلُنَا : padha karo awake dhewe, ora ana bedane.
• نَّظُنُّكَ : awake dhewe ngira, nyangka, utawa yakin.
• الْكَاذِبِينَ : wong-wong kang goroh, wong kang ora bener omongane.

Tafsir Ayat:

Wong-wong kafir saka kaum Nabi Syu'aib padha mbantah lan ngremehake panemune Nabi Syu'aib. Dheweke padha ngomong, "Sira iku ora liya mung manungsa biasa kaya awake dhewe. Sira mangan kaya awake dhewe, ngombe kaya awake dhewe, lan urip kaya awake dhewe. Ora ana bedane Sira karo awake dhewe. Kepiye kok Sira bisa ngaku dadi utusan Allah, dene Sira iku mung manungsa biasa? Awake dhewe yakin banget yen Sira iku kalebu wong-wong kang goroh ing babagan dakwah lan pengakuan Sira dadi rasul."

Tembung "بشر" ing kene nuduhake sipat kamanungsan kang diduweni dening Nabi Syu'aib. Wong-wong mau padha nyalahake yen ora mungkin wong biasa bisa dadi rasul. Dheweke ora ngerti yen Allah iku kuwasa milih sapa wae kang dikersakake dadi utusan, sanajan wong iku manungsa biasa. Dheweke uga nganggep Nabi Syu'aib goroh amarga ora ana bukti kang nyata miturut panemune dheweke. Iki nuduhake watak sombong lan ora gelem nampa kebenaran saka kaum Nabi Syu'aib.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Allah iku kuwasa milih rasul saka manungsa biasa. Ora kudu dadi malaikat utawa makhluk kang ora biasa. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang cedhak karo manungsa, amarga rasule uga manungsa kang bisa dadi tuladha.
2. Aja padha sombong lan ngremehake wong liya. Kaum Nabi Syu'aib padha sombong amarga rumangsa padha karo Nabi Syu'aib, nanging dheweke ora ngerti yen Allah menehi derajat luwih dhuwur marang wong kang dipilih dadi rasul.
3. Kudu nampa kebenaran sanajan saka wong kang dianggep biasa. Nabi Syu'aib iku manungsa biasa, nanging dheweke nggawa kebenaran saka Allah. Mulane, aja padha nolak kebenaran mung amarga kang ngomong iku wong biasa.
4. Goroh iku sipat kang ala. Wong-wong kafir padha nuduh Nabi Syu'aib goroh, nanging sejatine dheweke dhewe kang goroh amarga ora gelem nampa kebenaran. Iki nuduhake yen goroh iku bisa dadi watak wong kang ora gelem nampa iman.
5. Islam iku agama kang gampang dimangerteni. Amarga rasule manungsa, mula kita bisa niru akhlake, cara ibadahe, lan cara uripe. Iki ndadekake Islam dadi agama kang trep kanggo kabeh manungsa.