Surja Esh-Shu'ara — Ajet 200

Kuptimi i fjalëve:

• SELAKNĀH (سَلَكْنَاهُ): E futëm, e vendosëm, e bëmë të depërtojë.
• FĪ QULŪB (فِي قُلُوبِ): Në zemrat.
• AL-MUJRIMĪN (الْمُجْرِمِينَ): Kriminelët, ata që bëjnë mëkate dhe mohojnë të vërtetën.

Tefsiri i ajetit:

Ashtu siç mohuan kurejshitët Kuranin dhe nuk besuan në të, edhe pse ai u shpall në gjuhën e tyre arabe dhe u lexua atyre qartë, po ashtu Ne e futëm mohimin dhe refuzimin e Kuranit në zemrat e kriminelëve, dhe ai u bë i rrënjosur thellë në to. Kjo ndodhi për shkak të padrejtësisë së tyre, kryeneçësisë dhe vazhdimësisë në mëkate, derisa u bë cilësi e pandashme e tyre. Prandaj, ata nuk do të besojnë kurrë derisa të shohin me sytë e tyre dënimin e dhembshëm që u është premtuar, sepse zemrat e tyre u mbyllën për të vërtetën dhe u verbuan nga udhëzimi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mohimi i së vërtetës nuk është rezultat i mungesës së qartësisë së saj, por i gjendjes së zemrës; kur zemra është e ndotur nga mëkatet, ajo nuk e pranon udhëzimin edhe nëse i vjen e qartë.
2. Kjo na mëson të ruajmë zemrat tona nga mëkatet dhe kryeneçësia, sepse ato janë shkak për verbimin shpirtëror dhe largimin nga e vërteta.
3. Ajeti na bën të kuptojmë se Kuranit i duhet afruar me zemër të pastër dhe me sinqeritet, që të na ndriçojë rrugën dhe të na udhëzojë në jetën tonë.
4. Ai na nxit të jemi prej atyre që e dëgjojnë fjalën dhe ndjekin më të mirën e saj, duke mos u bërë prej atyre që zemrat e tyre janë të mbyllura për udhëzim.