Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 200

Macnada Erayada:

• Salkaynaa: Waxaan gelinay, waxaan ku dhajinay.
• Quluubta: Laabta, wadnaha.
• Mujrimiinta: Dambiilayaasha, kuwa gaalnimada iyo xadgudubka ku hawlan.

Tafsiirka:

Sidaan kuugu sheegnay, haddii aan Quraanka ku soo dejin lahayn Carab aan afka Carabiga ku hadlin, oo uu ku akhriyo Qurayshiga gaalada ah, iyaguna waxay ahaan lahaayeen kuwo ka gaaloobaya, waxayna heli lahaayeen cudurdaar ay ku xaqiijiyaan gaalnimadooda. Sidaas oo kale waxaan gelinnay beeninta iyo gaalnimada Quraanka ee quluubta dambiilayaasha, waxayna ku noqotay mid ku xidhan quluubtooda, ayna ka sii darantahay. Sababta oo ah dulmigooda iyo dambigooda, ma aha kuwo ka soo noqon kara gaalnimada iyo beeninta Quraanka, ilaa ay arkaan cadaabka daran ee loogu goodiyay. Markaas bay garan doonaan inay gafafsanaayeen.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Cadaaladda Ilaahay: Ilaahay waa cadaalad badane, wuxuuna ku ciqaabaa dambiilayaasha markay xaqa diidaan, isagoo quluubtooda ku xidha gaalnimada iyo beeninta, taasoo keenta inay ku sii socdaan baadigooda.
2. Khatarta dulmiga iyo dambiga: Dulmiga iyo dambigu waxay qalbiga ka ilaaliyaan aqbashada xaqa, waxayna ka dhigaan qofka mid aan arki karin runta, sidaas darteed waa in qofku ka fogaadaa dambiyada si uu qalbigiisu u noqdo mid iftiimay oo aqbalaya xaqa.
3. Quraanku waa hanuun iyo naxariis: Quraanku waa xaq, laakiin quluubta wasakhaysan ma aqbeyso, sidaas darteed waa in qofku ku dadaalo inuu qalbigiisa nadiifiyo, si uu uga faa'iidaysto hanuunka Quraanka.
4. Digtoonaanta iyo cibaadada: Aayaddu waxay ku digaysaa in qofku ka fikiro cawaaqibka xun ee gaalnimada iyo beeninta, isla markaana ku dedaalo cibaadada iyo addeecidda Ilaahay, si uu uga badbaado ciqaabta daran.