Surja Esh-Shu'ara — Ajet 199

Kuptimi i fjalëve:

• فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ: dhe ai ua lexoi atë (Kuranin) atyre.
• مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ: ata nuk do të kishin qenë besimtarë në të (nuk do ta kishin pranuar).

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet fisnik vjen si vazhdim i ajeteve të mëparshme, ku Allahu i Lartësuar thotë se sikur ta kishim zbritur Kuranin një personi joarab që nuk e kupton gjuhën arabe, dhe ai t'ua lexonte atë kurejshëve, ata përsëri nuk do të kishin besuar në të. Arsyeja është se zemrat e tyre ishin të mbyllura dhe kryeneçe ndaj së vërtetës, jo sepse nuk e kuptonin mesazhin. Ata do të kishin gjetur pretekste të reja për mohim, duke thënë: "Ne nuk e kuptojmë atë që thotë", edhe pse Kuranin e kuptonin mirë në gjuhën e tyre amtare.

Allahu i Lartësuar na tregon se mosbesimi i tyre nuk ishte për shkak të mungesës së qartësisë së mesazhit, por për shkak të kryeneçësisë dhe arrogancës së tyre. Ata e dinin se Kurani ishte i vërtetë, por e mohuan nga padrejtësia dhe mendjemadhësia. Prandaj, edhe sikur t'u vinte mesazhi në gjuhën më të qartë dhe përmes mënyrave më bindëse, ata nuk do të kishin besuar, sepse problemi ishte në zemrat e tyre, jo në mesazh.

Ky ajet tregon gjithashtu se Kuranit iu dha nderi i veçantë që të zbritet në gjuhën arabe, gjuhën më të pasur dhe më elokuente, në mënyrë që të jetë provë e qartë kundër arabëve, të cilët ishin mjeshtër të elokuencës dhe retorikës, por nuk mundën të prodhonin asnjë sure të ngjashme me të.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Besimi nuk varet vetëm nga kuptimi i mesazhit, por edhe nga pastërtia e zemrës dhe vullneti i mirë për ta pranuar të vërtetën.
2. Allahu i Lartësuar e zgjodhi gjuhën arabe për Kuranin e Tij fisnik, duke i dhënë asaj një nder të veçantë mbi të gjitha gjuhët e tjera.
3. Kryeneçësia dhe arroganca ndaj së vërtetës janë pengesa më të mëdha për besimin, edhe kur provat janë të qarta dhe bindëse.
4. Njeriu duhet të jetë i sinqertë në kërkimin e së vërtetës dhe të mos lejojë që paragjykimet dhe dëshirat personale ta pengojnë nga pranimi i udhëzimit hyjnor.
5. Ky ajet na mëson të jemi mirënjohës ndaj Allahut që na e bëri Kuranin në gjuhën tonë, në mënyrë që ta kuptojmë dhe të veprojmë sipas tij.