سورت شعراء — آیت 219

د معنايي کلمې:

• تَقَلُّبَكَ: ستا ګرځېدل، راګرځېدل، او له يو حالت نه بل حالت ته بدلېدل.
• السَّاجِدِينَ: سجده كوونكي، يعنې لمونځ كوونكي او عبادت كوونكي مومنان.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل پېغمبر حضرت محمد صلی الله عليه وسلم ته تسليت وركوي او وايي چې ته خپل كار الله ته وسپاره، هغه ذات چې غالب او برتر دی او پر خپلو بندګانو ډېر مهربان دی. الله تعالی ته ستا د شپې لمونځ، ستا قيام، ستا ركوع، ستا سجده او ستا ناسته ټوله څرګنده ده. هغه ته ستا د عبادت ټول حالات معلوم دي، او همدا راز هغه ته معلومه ده ستا حركت او سكون، ستا تګ راتګ، او ستا له مومنانو سره په لمونځ كې ګډون. الله تعالی ته نه يوازې ستا لمونځ معلوم دی، بلكې هغه ته ستا په ټولو عبادتونو كې ستا د زړه حالت، ستا نيت او ستا عملونه ټول څرګند دي. هغه ته ستا د عبادت هيڅ حالت پټ نه دی، نه په شپه كې يواځې لمونځ، او نه له مومنانو سره په جماعت كې لمونځ.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی خپل بندګان ګوري او د هغوی په ټولو حالاتو خبر دی، دا د مومن لپاره ستره مژده ده چې خپل رب ته نږدې دی او د هغه په سترګو كې دی.
2. لمونځ او عبادت يوازې د الله تعالی لپاره دی، او الله تعالی ته د بندګې عبادت هيڅ حالت پټ نه دی، نو مومن بايد په عبادت كې اخلاص ولري.
3. دا آيت د مومنانو ترمنځ د يووالي او جماعت په لمونځ كې د ګډون هڅونه كوي، ځكه الله تعالی د سجده كوونكو په صف كې د پېغمبر صلی الله عليه وسلم د ګرځېدلو يادونه كړې ده.
4. مومن بايد په دې باور ولري چې الله تعالی د هغه په ټولو هڅو او اعمالو خبر دی، نو بايد په خپلو اعمالو كې ښه والی او پوره كوشش وكړي.