سورت شعراء — آیت 220

د معنايي کلمو بيان:

• السَّمِيعُ: د هر څه اورېدونکی، هغه ذات چې د بندګانو ټولې خبرې، تلاوتونه او مناجات اوري.
• الْعَلِيمُ: د هر څه پوه او عالم، هغه ذات چې د بندګانو له نیتونو، ارادو او پټو کارونو څخه بشپړ خبر دی.

د آیت تفسیر:

الله تعالی خپل پیغمبر حضرت محمد ﷺ ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې خپل ټول کارونه هغه ذات ته وسپاري چې غالب او رحمونکی دی. الله تعالی خپل بندګان لیدلی شي، که د شپې په تیاره کې یوازې لمونځ کوي او که له نورو مومنانو سره په جماعت کې قیام، رکوع، سجده او تشهد ترسره کوي. دا آیت د الله تعالی د دوو صفتونو یادونه کوي: «سمیع» او «علیم». یعنې الله تعالی هغه ذات دی چې د خپل بندګه د تلاوت، ذکر او دعا ټول کلمات اوري، او هغه ذات دی چې د بندګه له نیت، ارادې او پټو مقاصدو څخه بشپړ خبر دی. نه یوازې ظاهري اعمال، بلکې باطني نیتونه هم د هغه له علم څخه پټ نه دي. دا د مومنانو لپاره لوی تسلی دی چې الله تعالی د دوی د خبرو اورېدونکی او د دوی د نیتونو پوه دی.

فايدې او درسونه:

• دا آیت مومنانو ته دا یقین ورکوي چې الله تعالی د دوی هر ډول دعا، تلاوت او ذکر اوري، که څه هم چپه وي یا په پټه، نو ځکه باید له الله څخه هیله او تمه ونه پرې کړو.
• الله تعالی نه یوازې زموږ ظاهري اعمال ویني، بلکې زموږ له نیتونو او ارادو څخه هم خبر دی، نو باید خپل نیتونه پاک او د الله د رضا لپاره وساتو.
• دا آیت د شپې د لمونځ (تهجد) او د جماعت د لمونځ په فضیلت دلالت کوي، ځکه الله تعالی په ځانګړې توګه د پیغمبر ﷺ د قیام او د ساجدینو سره د هغه د تقلب یادونه کړې ده.
• مومن باید خپل ټول کارونه الله ته وسپاري، ځکه هغه غالب او رحمونکی دی، او له هغه پرته بل هیڅ ذات د دې وړ نه دی چې د بندګه مرسته وکړي.
• د الله تعالی د «سمیع» او «علیم» صفتونو یادونه د بندګه لپاره د څارنې احساس پیدا کوي، چې په پایله کې د ګناهونو څخه ډډه کوي او د نیکیو لوري ته هڅول کیږي.