Аш-Шуара сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَآيَةً — гыйбрәт, галәмәт, дәлил.
• أَكْثَرُهُم — аларның күпчелеге (ягъни Фиргавен кавеменең күбесе).

Аять тәфсире:

Әйе, бу вакыйгаларда — диңгезнең Мусага юл биреп ачылуы, аның коткарылуы һәм Фиргавен белән гаскәренең батып һәлак булуы — Аллаһның кодрәтенә һәм Муса пәйгамбәрнең дөреслегенә ачык дәлил, зур гыйбрәт бар. Әмма Фиргавен янындагы кешеләрнең күпчелеге, боларны үз күзләре белән күреп торсалар да, ышанмадылар һәм иманга килмәделәр. Бу аять кешеләрнең күпчелегенең хакыйкатьне күрсәләр дә, үз тәкәбберлекләре һәм дошманлыклары аркасында иман итмәүләрен күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның кодрәте чиксез: Ул теләгән бәндәсенә диңгезне ярып юл бирә ала, дошманнарын исә суга батыра.
• Гыйбрәт алу — акыллы кешеләрнең эше; ләкин күңелләре катып, хакыйкатьне кабул итмәүчеләргә хәтта иң бөек могҗизалар да файда бирми.
• Иман — Аллаһ теләге һәм бәндәнең ихтыяры белән була; көчләп яки могҗиза күрсәтеп кенә кешене иманга китерү мөмкин түгел.
• Бу вакыйга мөэминнәргә сабырлык һәм ышаныч бирә: дошманнар күп булса да, Аллаһ үз ярдәмчеләрен һичкаялда ташламый.