سوره شعرا — آیه 67

معانی کلمات:

• لَآیَةً: نشانه و عبرتی بزرگ و پندآموز.
• أَکْثَرُهُم: بیشترِ آنان (یعنی بیشترِ قوم فرعون).

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان داستان نجات موسی علیهالسلام و غرق شدن فرعون و لشکرش در دریا، میفرماید: به راستی در این واقعهی عظیم، نشانه و عبرتی بزرگ برای پندگیرندگان نهفته است؛ نشانهای که بر قدرت بیپایان خداوند و صدق پیامبرش موسی علیهالسلام دلالت دارد. اما با وجود این همه معجزه و نشانههای آشکار، بیشترِ آنان که با فرعون بودند و این صحنههای هولناک را با چشم خود دیدند، ایمان نیاوردند و بر کفر و عناد خود باقی ماندند. این آیه بیانگر آن است که دیدن معجزات و نشانهها، بهتنهایی برای هدایت کسانی که دلهایشان قفل شده و در برابر حق لجاجت میورزند، کافی نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• قدرت و حکمت خداوند در نجات اولیای خود و نابودی دشمنانشان، نشانهای روشن برای عبرتآموزی است.
• ایمان، هدیه و توفیقی الهی است که تنها به کسانی داده میشود که با قلبی پاک و ارادهای صادقانه در جستجوی حق باشند.
• سرنوشت فرعون و قومش هشداری است برای همهی مستکبران که عاقبت ظلم و تکبر، نابودی و خواری است.
• انسان نباید تنها به دیدن معجزات و شنیدن حقایق دل خوش کند، بلکه باید با تفکر و تدبر، ایمان را در دل خود زنده نگه دارد و از سرنوشت کافران عبرت بگیرد.