سورت شعراء — آیت 67

د کلمو معناګانې:

• لَآيَةً: لویه نښه، عبرت، او د قدرت ښکارندویه بېلګه.
• أَكْثَرُهُم: د هغوى ډېرى (د فرعون د پلويانو او قبطيانو ډېرى).

تفسير:

په دې کې چې الله تعالی موسى عليه السلام ته سمندر څيرې کړ، هغه او بني اسرائيل يې وژغورل، او فرعون او د هغه لښکر يې په سمندر کې ډوب کړل، يقيناً د عبرت اخيستلو لپاره يوه ډېره لویه نښه او د الله د قدرت ښکارنده بېلګه ده. دا پېښه د موسى عليه السلام د رښتينولۍ او د الله د قدرت د بېخونۍ ښکاره دليل دی. خو سره له دې چې دا ډېره څرګنده او بېلګه وه، د فرعون د پلويانو او د هغه د قوم (قبطيانو) ډېرى خلک پر موسى عليه السلام ايمان رانه وړل او په خپل کفر او سرغړونه يې دوام ورکړ. دا د دوى د زړونو د سختۍ او د حق د منلو څخه د دوى د تېښتې ښکارندويي كوي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا زده كوي چې د الله تعالى قدرت له هر څه پورته دى، او هغه كولى شي چې خپل بندګان په هر حالت كې وژغوري او دښمنان يې هلاك كړي.
• په دې كې د مؤمنانو لپاره تسليت دى چې كله دوى د كافرانو له لوري په سختۍ كې وي، نو بايد په الله باندې توكل وكړي، ځكه چې الله تعالى تل د خپلو بندګانو مدد كوي.
• دا آيت د حق د منلو په برخه كې د انسان د زړه د حالت پر اهميت هم اشاره كوي؛ ځكه چې ډېر خلک سره له دې چې حق څرګند وي، د كبر او سرغړونې له امله يې نه مني.
• مونږ ته دا هم معلومه كېږي چې ايمان يوازې د معجزو په ليدلو نه راځي، بلكې د زړه د پاكۍ او د الله د رحمت اړتيا ده؛ نو بايد دعا وكړو چې الله زمونږ زړونه د ايمان او حق د منلو لپاره پرانيستي وساتي.