Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 67

Macnaha Erayada:

• Aayad: Calaamad iyo waano lagu waana qaato.
• Mu’miniin: Dad rumaystay Nabiga (CS) oo ku toosay.

Tafsiirka:

Waxaa jira calaamad weyn oo ku saabsan kala goynta badda oo loo kala qaaday Muuse (CS) iyo dadkiisii, iyadoo Fircoon iyo colkiisii la maayay. Tani waxay tusinaysaa xaqnimadii Nabiga iyo qudradda Eebe, laakiin dadkii Fircoon oo badankoodu ma aysan rumaynin xitaa markay arkeen mucjisadan cajiibka ah. Waxay ku sii jireen gaalnimo iyo madax adayg, iyagoo diiday inay rumeeyaan xaqa kadib markii ay soo baxday caddaynta.

Faa'iidooyinka:

1. Calaamadaha Eebe waxay u yimaadaan dadka si ay ugu toosaan, laakiin qofka aan doonayn inuu rumaysto xaqa, xitaa mucjisada ma tarin.
2. Imaan waa niyad iyo ikhtiyaar, mana aha wax lagu qasbo qofka.
3. Eebe waa kan xaqa kala saara xumaanta, isagoo gargaaraya mu’miniinta oo halaagaya gaalada, taasoo muujinaysa caddaaladdiisa.
4. Waa inaan ka fiirsannaa waanooyinka taariikhda oo aan ka helno xikmad nolosheena, si aan ugu adkaysanno jidka xaqa.