سورت شعراء — آیت 69

د معاني کلمو بیان:

• واتْلُ: ولوله، بیان کړه، لوستل.
• عَلَيْهِمْ: دوى ته، یعنې مشرکانو او کافرانو ته.
• نَبَأَ: خبر، کیسه، پېښه.

د آیت تفسیر:

اى نبي! ته دغو کافرانو او مشرکانو ته د حضرت ابراهيم عليه السلام كيسه او خبر ولوله او بيان يې كړه. دا هغه كيسه ده چې په هغې كې د توحيد او د بت پرستۍ د ردولو لپاره لوی درس او عبرت پروت دى. حضرت ابراهيم عليه السلام د خپل پلار او خپل قوم په وړاندې ودرېد او هغوى ته يې وويل: تاسو څه شي عبادت كوئ؟ په دې سره يې د شرك او بت پرستۍ بنسټونه ونړول او د توحيد رڼا يې خپره كړه. دا كيسه د كافرانو د نصيحت او د مومنانو د قوت لپاره ده، ترڅو پوه شي چې د حق غږ تل پاتې دى او باطل به له منځه ولاړ شي.

فايدې او عبرتونه:

1. د قران كريم په كيسو كې د پخوانيو پېغمبرانو يادونه د دې لپاره ده چې مومنانو ته صبر او استقامت وركړي او كافرانو ته د نصيحت او پند لاره هواره كړي.
2. حضرت ابراهيم عليه السلام د توحيد پلار دى او د هغه كيسه د اسلام د عقيدې د پياوړتيا لپاره تر ټولو ښه بېلګه ده.
3. په دې آيت كې د تبليغ او دعوت لاره ښودل شوې ده، چې د حق د بيانولو لپاره بايد زړور او روښانه ژبه وکارول شي.
4. د كافرانو او مشركانو سره د بحث او مناظرې طريقه هم دلته ښوول شوې ده، چې په نرمۍ او حكمت سره د دوى د باطل عقيدې په اړه پوښتنې وكړو، ترڅو دوى ځانته فكر وكړي.
5. دا آيت مومنانو ته تسليت وركوي چې د حق پر لاره د ستونزو سره مخ كېدل نوي نه دي، بلكې پخوانيو پېغمبرانو هم دا لاره تېره كړې ده.