Sura Asz-Szu'ara — Werset 79

Znaczenie słów:

• يُطْعِمُنِي – daje mi jedzenie, żywi mnie.
• وَيَسْقِينِ – poi mnie, daje mi do picia.

Tafsir (wyjaśnienie):

Prorok Ibrahim (Abraham, pokój z nim) kontynuuje swoje przemówienie skierowane do swojego ludu, wyliczając łaski swojego Pana. Mówi: „To On – mój Pan – jest Tym, który daje mi pożywienie, gdy jestem głodny, i poi mnie, gdy jestem spragniony”. W ten sposób wskazuje, że to nie bożki, które oni czczą, są źródłem utrzymania i życia, lecz jedynie Allah – Stwórca i Władca wszystkiego. To On zsyła deszcz, sprawia, że ziemia rodzi plony, i zapewnia człowiekowi środki do życia. Ibrahim podkreśla, że całe jego istnienie i przetrwanie zależy wyłącznie od łaski Allaha, który troszczy się o niego w sposób ciągły i doskonały. Wzmianka o jedzeniu i piciu obejmuje również wszystkie inne dary, które są z nimi związane – zdrowie, siłę, możliwość korzystania z dóbr ziemi. Jest to wyraz wdzięczności i uznania, że żadna stworzona istota nie ma w tym udziału, a jedynie Allah – Pan światów.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, abyśmy w codziennym życiu dostrzegali łaski Allaha – każdy kęs chleba i łyk wody to dar od Niego, co powinno wypełniać nasze serca wdzięcznością.
2. Pokazuje, że prawdziwy monoteizm (tawhid) polega na uznaniu, iż to Allah – a nie żadne stworzenie – jest źródłem wszelkiego zaopatrzenia i życia.
3. Zachęca do naśladowania proroka Ibrahima w jego postawie – otwartego głoszenia prawdy i wskazywania ludziom na jedynego Boga, który zasługuje na cześć i uwielbienie.
4. Przypomina, że wiara nie jest jedynie teorią, ale praktycznym zaufaniem Allahowi w każdej sferze życia – od najbardziej podstawowych potrzeb po sprawy duchowe.
5. Uczy nas pokory – człowiek nie jest samowystarczalny, lecz całkowicie zależny od swojego Stwórcy, co powinno skłaniać go do oddawania czci wyłącznie Jemu.