سورت شعراء — آیت 79

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• يُطْعِمُنِي: ما ته خوراک راکوي.
• وَيَسْقِينِ: ما ته اوبه راکوي.

د آیت تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم د بت پرستانو سره په خبرو کې د خپل رب د نعمتونو یادونه کوي او وايي: هغه ذات چې زه یې عبادت کوم، هغه دی چې ما ته خوراک راکوي کله چې وږی شم، او هغه دی چې ما ته اوبه راکوي کله چې تنده شم. دا بیان د الله تعالی د رزق او روزي د نعمت یادونه ده، چې هغه یوازې او یوازې د خپلو بندګانو د خوراک او څښاک ذمه وار دی. دا نه یوازې د خوراک او اوبو په معنی دی، بلکې په دې کې د الله تعالی د ټولو نعمتونو یادونه شامله ده، ځکه چې خوراک او څښاک د ژوند د بقا لپاره تر ټولو اساسي اړتیاوې دي. حضرت ابراهیم علیه السلام په دې آیت کې د خپل رب د رزق ورکولو په یادولو سره خپل قوم ته دا پیغام ورکوي چې دا بتان نه خوراک ورکوي او نه اوبه، نو ولې د هغو عبادت کوي؟ یوازې الله تعالی دی چې د رزق او روزي خاوند دی او هغه ته باید عبادت وشي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. په دې آیت کې د الله تعالی د رزق او روزي د نعمت یادونه شوې ده، چې باید تل د دې نعمت شکر ادا کړو او له الله تعالی څخه یې وغواړو چې په رزق کې برکت راکړي.
2. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په نعمتونو کې باید فکر وکړو، ترڅو د هغه په عظمت او قدرت پوه شو او د هغه عبادت وکړو.
3. حضرت ابراهیم علیه السلام په دې آیت کې د خپل رب د نعمتونو یادونه کوي، چې دا مونږ ته دا تعلیم راکوي چې د الله تعالی نعمتونه باید په خلکو باندې بیان کړو، ترڅو دوی هم د الله تعالی شکر ادا کړي او د هغه عبادت ته راشي.
4. دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی د خپلو بندګانو د رزق ذمه وار دی، نو مونږ باید له هغه څخه رزق وغواړو او په هغه باندې توکل وکړو، نه په نورو مخلوقاتو باندې.