Surat Asy-Syu'ara — Ayat 79

1. Makna tembung sing perlu dijlentrehake:

• يُطْعِمُنِي (yuth‘imunī): paring pangan marang aku.
• يَسْقِينِ (yasqīn): paring ngombe marang aku.
• الَّذِي (alladzī): tembung panggandheng kanggo nuduhake Allah, Gusti kang Maha Kuwasa.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim ‘alaihissalam nerusake pangandikane marang kaumé, yaiku nyebutake sipat-sipate Allah kang Maha Welas lan Maha Asih. Dheweke ngendika menawa Allah iku siji-sijine Dzat kang menehi pangan nalika dheweke keluwen, lan menehi ngombe nalika dheweke ngelak. Iki minangka bukti yen mung Allah kang bisa nyukupi kabutuhan urip manungsa, ora ana liya kajaba Panjenengane. Kabeh rezeki kang ana ing donya iki, awujud pangan, ngombe, lan sakabehing kabutuhan, iku asale saka kanugrahane Allah. Mula saka iku, manungsa kudu ngakoni lan syukur marang nikmate Allah, sarta ora nyembah marang liya kajaba Panjenengane.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ngelingake manungsa yen kabeh rezeki, pangan, lan ngombe iku saka Allah. Dadi awake dhewe kudu tansah syukur lan ora kufur nikmat.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Ngreksa marang makhluke, mula kita ora perlu kuwatir bab urip, anggere padha taqwa lan tawakal marang Panjenengane.
• Nggugah katresnan marang Islam lan Al-Qur’an, amarga Al-Qur’an mulangake bab tauhid lan syukur, kang dadi dhasar urip tentrem lan berkah.
• Ngajak manungsa supaya nyembah mung marang Allah, amarga mung Panjenengane kang bisa menehi manfaat lan nyukupi kabutuhan.