سوره شعرا — آیه 79

معانی کلمات:

• یُطْعِمُنِی: به من غذا میدهد و خوراکم میدهد.
• یَسْقِینِ: به من آب مینوشاند و سیرابم میکند.

تفسیر آیه:

حضرت ابراهیم علیهالسلام در ادامه سخنان خود با قومش، به بیان نعمتهای پروردگار میپردازد و میفرماید: او کسی است که مرا در گرسنگی غذا میدهد و در تشنگی سیراب میکند. این جمله اشاره به آن دارد که خداوند متعال روزیدهنده و تأمینکننده نیازهای مادی بشر است؛ اوست که غذا و آب را برای ادامه حیات انسان فراهم کرده است. این نعمت، پایهترین و ضروریترین نیاز زندگی انسان است و هیچ کس جز خداوند قادر به تأمین آن نیست. ابراهیم با این بیان، توحید در ربوبیت و الوهیت را به تصویر میکشد و نشان میدهد که تنها شایسته عبادت، کسی است که خالق، رازق و مدبر امور بندگان است.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت نعمتهای خداوند، محبت او را در دل انسان زنده میکند و سبب شکرگزاری و عبادت خالصانه میشود.
• تأمین رزق و روزی، تنها به دست خداست؛ بنابراین انسان باید در تلاش و کسب روزی، توکلش بر خدا باشد و از او یاری بطلبد.
• یادآوری نعمتهای ساده و روزمره مانند غذا و آب، انسان را از غفلت خارج کرده و او را به تفکر در قدرت و لطف الهی وا میدارد.
• این آیه به ما میآموزد که در دعاها و نیازهای خود، تنها از خدا بخواهیم و او را تنها روزیدهنده و برآورنده حاجات بدانیم.