سورت شعراء — آیت 80

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• مَرِضْتُ: ناروغ شوم، په ناروغۍ اخته شوم.
• يَشْفِينِ: رغوی ما، ما ته روغتیا راکوي.

د آیت تفسیر (تفسير الآية):

حضرت ابراهیم علیه السلام خپل قوم ته وايي: کله چې زه ناروغه شم، نو هغه (الله) دی چې ما ته روغتیا راکوي او له ناروغۍ ما خلاصوي. دا خبره د دې لپاره ده چې وښيي چې شفا یوازې د الله تعالی په لاس کې ده، نه د هغو بتانو په لاس چې دوی یې عبادت کوي. ځکه چې ناروغي او روغتیا دواړه د الله تعالی له حکم او قدرت څخه دي، او هغه ذات چې ناروغي ورکوي، هغه پخپله شفا هم ورکوي. نو ځکه ابراهیم علیه السلام ناروغي خپل ځان ته منسوبوي (وایي: کله چې زه ناروغه شم) ځکه چې ناروغي د بنده په حق کې یو عادي حالت دی، خو شفا یوازې الله ته منسوبوي، ځکه چې شفا یوازې د هغه په قدرت سره راځي.

فايدې (الفوائد):

• دا چې بنده باید په ناروغۍ کې له الله تعالی څخه شفا وغواړي، ځکه چې شفا یوازې د هغه په لاس کې ده.
• دا چې ناروغي د بنده لپاره یوه ازمایښت او د صبر درس دی، او روغتیا د الله تعالی لوی نعمت دی چې باید پرې شکر وباسو.
• دا چې مؤمن باید په ټولو حالاتو کې له الله تعالی سره تړاو ولري، په ناروغۍ او روغتیا دواړو کې.
• دا چې د الله تعالی پر قدرت باور باید پیاوړی وي، ځکه هغه ذات چې ناروغي یې رامینځته کړې، هغه پخپله د هغې د لرې کولو توان لري.