Surja Esh-Shu'ara — Ajet 83

Kuptimi i fjalëve:

• Hukm (حُكْمًا): dije, urtësi, gjykim i drejtë, ose profetësi.
• El-hikni (أَلْحِقْنِي): më bashko, më bëj pjesë të.
• Salihët (الصَّالِحِينَ): njerëzit e mirë e të devotshëm, profetët dhe të dërguarit e mëparshëm.

Tefsiri i vargut:

Në këtë varg, Profeti Ibrahim (paqja qoftë mbi të) i drejtohet Zotit të tij me lutje të përulur, duke kërkuar dy gjëra të mëdha:

Së pari, ai kërkon "hukm" – që do të thotë dije e thellë, urtësi, aftësi për të gjykuar drejt dhe për të dalluar të vërtetën nga e kota. Disa komentues e interpretojnë këtë si profetësi, ndërsa të tjerë si dije të veçantë dhe të vërtetë në fe. Kjo tregon se Profeti Ibrahim, edhe pse ishte tashmë i zgjedhur nga Zoti, vazhdimisht i lutej Zotit për më shumë dije dhe urtësi, duke na mësuar se dija nuk ka fund dhe se njeriu gjithmonë ka nevojë për më shumë.

Së dyti, ai kërkon: "më bashko me të mirët" – domethënë, më bëj pjesë të njerëzve të devotshëm, të profetëve dhe të të dërguarve që ishin para meje, dhe më prano në shoqërinë e tyre në Xhennet. Kjo tregon dëshirën e tij të madhe për të qenë me njerëzit më të mirë, sepse shoqëria e mirë është nga gjërat më të mëdha që një besimtar mund të dëshirojë.

Përfitimet nga ky varg:

1. Lutja është arma e besimtarit – edhe profetët, pavarësisht gradës së tyre të lartë, i luteshin vazhdimisht Zotit.
2. Kërkesa për dije dhe urtësi është nga lutjet më të larta, sepse dija e vërtetë të çon te veprimi i mirë.
3. Dëshira për të qenë me njerëzit e mirë dhe të devotshëm është shenjë e sinqeritetit në besim – prandaj duhet të zgjedhim shoqëri të mirë dhe të lutemi që Zoti të na bashkojë me të mirët në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Ky varg na mëson se suksesi i vërtetë nuk është vetëm në dituri, por edhe në shoqërimin me njerëzit e mirë, sepse ata na ndihmojnë të qëndrojmë në rrugën e drejtë.