سورت شعراء — آیت 83

د کلمو معناګانې:

• حُکْمًا: دلته له "حکم" څخه مراد علم، فقه، پوهه او نبووت دی.
• أَلْحِقْنِي: ما سره یوځای کړه، ما ته د هغوی ملګرتیا راکړه.
• بِالصَّالِحِينَ: هغه نیکان او پاکان خلق، په ځانګړې توګه انبیاء کرام.

تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام خپل رب ته په دې دعا کې وايي: "اې زما ربه! ما ته علم، پوهه او فقه راکړه، او ما ته په دین کې ژوره پوهه او نبووت عطا کړه، ترڅو ستا په احکامو پوه شم او په سمه لار روان شم. او ما له هغو نیکو او صالحو بندګانو سره یوځای کړه، لکه زما پلرونه او هغه انبیاء چې له ما مخکې راغلي دي، او ما په جنت کې له هغوی سره یوځای کړه."

دا دعا د حضرت ابراهیم علیه السلام د ژوند یوه مهمه برخه ده، چې هغه یوازې د دنیا د ښیګڼو غوښتونکی نه و، بلکې له الله تعالی څخه یې د علم، حکمت او په آخرت کې د نیکانو ملګرتیا غوښته. هغه پوهیده چې اصلي بریاوې په دیني پوهه او په آخرت کې د صالحانو سره یوځای کېدل دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د علم او پوهې غوښتنه څومره مهمه ده؛ حضرت ابراهیم علیه السلام حتی د نبووت له مقام وروسته هم د نور علم غوښتونکی و.
• مونږ باید تل له الله تعالی څخه د نیکانو او صالحانو ملګرتیا وغواړو، ځکه چې ښه ملګري په دنیا او آخرت کې د بریا سبب کیږي.
• دا دعا مونږ ته د تواضع درس راکوي؛ حتی لوی پیغمبران هم د الله تعالی په درشل کې د خپل عجز اقرار کوي او له هغه څخه د فضل غوښتنه کوي.
• مونږ باید په خپلو دعاګانو کې یوازې د دنیوي ګټو غوښتونکي نه یو، بلکې د آخرت د ښیګڼو او د صالحانو سره د ملګرتیا غوښتنه هم وکړو.