Surja Esh-Shu'ara — Ajet 86

Kuptimet e fjalëve:

• "Vagfir li ebî": Dhe falma babain tim.
• "Innehu kane mined-dallin": Se ai ishte prej atyre që kanë humbur rrugën e drejtë.

Tefsiri i ajetit:

Ky ajet paraqet një lutje të profetit Ibrahim (paqja qoftë mbi të) për babanë e tij, duke i kërkuar Allahut që t'ia falë atij gabimet dhe ta udhëzojë në rrugën e drejtë, sepse ai ishte prej atyre që kishin humbur rrugën për shkak të idhujtarisë dhe mosbesimit. Kjo lutje ishte bërë nga Ibrahimi para se t'i bëhej e qartë se babai i tij do të vazhdonte në mosbesim deri në vdekje. Kur iu bë e qartë se babai i tij ishte armik i Allahut dhe se do të vdiste në mosbesim, Ibrahimi u largua prej tij dhe ndaloi së luturi për të, duke u mbështetur në premtimin që i kishte dhënë babait të tij se do të lutej për të, por pasi iu zbulua e vërteta, ai u shkëput prej tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira dhe dashuria e profetit Ibrahim për babanë e tij tregon se Islami i mëson njerëzit të jenë të dhembshur dhe të kërkojnë të mirën për prindërit e tyre, edhe nëse ata janë në gabim.
2. Lutja për prindërit është një vepër e lavdërueshme, por ajo duhet të ndalet kur bëhet e qartë se personi ka vdekur në mosbesim, sepse atëherë nuk ka dobi nga lutja.
3. Ky ajet na mëson se udhëzimi është vetëm në duart e Allahut, dhe se asnjë njeri, sado i afërt të jetë, nuk mund ta udhëzojë tjetrin nëse Allahu nuk e do këtë.
4. Të kuptuarit e kufijve të dashurisë dhe besnikërisë: dashuria ndaj prindërve nuk duhet të na bëjë të pranojmë mosbesimin e tyre, por duhet të jemi të qartë në qëndrimin tonë ndaj besimit.
5. Kjo histori na inkurajon që të jemi të sinqertë në lutjet tona dhe të kërkojmë falje për veten dhe për të afërmit tanë, duke shpresuar në mëshirën e Allahut.