Sure Şuarâ — Ayet 86

Kelime Anlamları:

• Vağfir: Bağışla, affet
• Li ebî: Babam için
• İnnehû: Muhakkak o
• Kâne mine'd-dâllîn: Sapıtanlardan/dalâlete düşenlerden idi

Tefsir:

Bu ayet-i kerime, Hz. İbrahim'in (aleyhisselam) babası için yaptığı samimi bir duayı bizlere haber vermektedir. Hz. İbrahim, babasının hidayete ermesi ve dalâletten kurtulması için Allah'a yalvarmakta, onun affedilmesini niyaz etmektedir. Bu dua, bir evladın babasına duyduğu merhamet ve şefkatin en güzel örneğidir.

Hz. İbrahim, babasının Allah'ı tanımadığını, putlara taptığını ve doğru yoldan saptığını biliyordu. Buna rağmen ondan ümidini kesmemiş, onun hidayete ermesi için gece gündüz dua etmişti. Bu davranışıyla bizlere, yakınlarımızın doğru yolu bulması için çaba göstermemiz ve onların hidayeti için dua etmemiz gerektiğini öğretmektedir.

Ancak şunu da bilmeliyiz ki, Hz. İbrahim bu duayı, babasının Allah düşmanı olarak öleceğini kesin olarak öğrenmeden önce yapmıştır. Kendisine babasının Allah'ın düşmanı olduğu açıkça bildirildikten sonra, ondan uzaklaşmış ve onun için dua etmeyi bırakmıştır. Bu da gösteriyor ki, küfür ve şirk üzere öleceği kesinleşen kimseler için dua etmek uygun değildir.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet bize iki önemli ders vermektedir:

Birincisi: İnsan, anne babasına ve yakınlarına karşı her zaman merhametli ve şefkatli olmalı, onların hidayeti için dua etmekten asla vazgeçmemelidir. Belki de dualarımız vesilesiyle Allah onların kalplerini hidayete açacaktır.

İkincisi: Hidayet ve dalâlet tamamen Allah'ın elindedir. Hiç kimse kimseyi hidayete erdiremez; bizler sadece vesile olabilir ve dua edebiliriz. Asıl hidayet veren Allah'tır.

Rabbimiz bizleri de Hz. İbrahim gibi merhametli, şefkatli ve dua eden kullarından eylesin. Anne babamıza karşı hürmette kusur etmeyenlerden, onların hidayeti için gece gündüz dua edenlerden olmayı nasip etsin. Âmin.