ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 86

คำสำคัญ:

• وَاغْفِرْ لِأَبِي = และโปรดอภัยโทษให้แก่บิดาของฉัน
• الضَّالِّينَ = ผู้ที่หลงผิดจากหนทางอันเที่ยงตรง

การตีความ:

นี่คือคำวิงวอนของท่านนบีอิบรอฮีม (อัลัยฮิสสลาม) ที่ขอต่ออัลลอฮ์ให้ทรงอภัยโทษแก่บิดาของท่าน โดยกล่าวว่า "โอ้พระเจ้าของฉัน โปรดอภัยโทษให้แก่บิดาของฉันด้วยเถิด แท้จริงเขาเป็นผู้ที่หลงผิดจากหนทางแห่งความจริง เนื่องจากการยึดมั่นในความเชื่อตั้งภาคี (ชิริก) และการปฏิเสธการเรียกร้องของฉันสู่หนทางที่ถูกต้อง"

คำวิงวอนนี้เกิดขึ้นก่อนที่ท่านอิบรอฮีมจะทราบชัดเจนว่าบิดาของท่านจะตายโดยปราศจากศรัทธา และเป็นศัตรูต่ออัลลอฮ์ หลังจากที่ท่านได้รู้ความจริงว่าบิดาของท่านยังคงยืนหยัดอยู่บนความหลงผิดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ท่านจึงได้ประกาศตัดสัมพันธ์และเลิกวิงวอนให้แก่บิดา ดังที่ปรากฏในอีกโองการหนึ่งที่กล่าวว่า "และการขออภัยโทษของอิบรอฮีมให้แก่บิดาของเขามิได้เป็นอื่นใด นอกจากเป็นสัญญาที่เขาได้ให้ไว้แก่บิดาของเขาเท่านั้น ครั้นเมื่อเป็นที่ประจักษ์แก่เขาว่าบิดาของเขาเป็นศัตรูของอัลลอฮ์ เขาก็ประกาศตัดสัมพันธ์จากบิดาของเขา" (อัตเตาบะฮ์: 114)

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความเมตตากรุณาต่อบิดามารดาเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง แม้พวกเขาจะอยู่บนความหลงผิดก็ตาม การวิงวอนขอให้พวกเขาได้รับทางนำจึงเป็นสิ่งที่พึงกระทำ
2. การวิงวอนขออภัยโทษให้แก่ผู้ที่ตายบนความหลงผิดนั้นไม่เป็นผล แต่การวิงวอนขอให้พวกเขามีชีวิตอยู่ในหนทางที่ถูกต้องยังคงเป็นสิ่งที่ดีงาม
3. ศาสนาสอนให้เราใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการชี้แนะคนที่เรารัก แต่เมื่อความจริงปรากฏชัดว่าพวกเขาปฏิเสธความจริงจนวาระสุดท้าย เราก็ต้องยอมรับและมอบหมายต่ออัลลอฮ์
4. การวิงวอนขอให้ผู้อื่นได้รับการอภัยโทษเป็นหนึ่งในมารยาทอันงดงามของบรรดาศาสนทูตและผู้ศรัทธา ซึ่งสะท้อนถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนต่อพระเจ้าของพวกเขา