Surat Asy-Syu'ara — Ayat 86

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَاغْفِرْ (waghfir): lan ngapuraa, yaiku nyuwun pangapurane Allah tumrap dosa.
• لِأَبِي (li-abī): marang bapakku, yaiku Azar, bapake Nabi Ibrahim.
• الضَّالِّينَ (aḍ-ḍāllīn): wong-wong kang kesasar, yaiku wong kang nyimpang saka dalan kang bener (tauhid) lan milih dalan kang luput (syirik).

2) Tegese ayat:

Nabi Ibrahim a.s. ndonga marang Allah, "Dhuh Gusti, mugi Paduka ngapura dhumateng bapak kula. Saestu piyambakipun kalebet tiyang ingkang kesasar saking dalan ingkang leres." Panjenenganipun ndonga makaten amargi sampun janji badhe nyuwunaken pangapura tumrap bapakipun. Nanging nalika sampun cetha tumrap Nabi Ibrahim menawi bapakipun tetep wonten ing kekafiran lan syirik ngantos pejah, panjenenganipun lajeng nilaraken lan mboten ndonga malih kangge bapakipun. Donga menika katindakaken sadèrèngipun panjenenganipun mangertos menawi bapakipun kalebet ahli neraka.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Nuduhake menawa Islam ngajeni lan ngrumat hubungan kulawarga, mula Nabi Ibrahim isih kepengin bapake oleh pangapura.
• Nuduhake tuladha babagan pentingé ndonga kanggo wong liya, mligine kanggo wong tuwa, sanajan dheweke durung nampa hidayah.
• Nuduhake menawa katresnan marang kulawarga ora kena ngluwihi katresnan lan ketaatan marang Allah. Nalika wis cetha yen ana wong tetep ing kekafiran, kita kudu nilarake lan ora ndongakake pangapura maneh.
• Menehi pangerten yen hidayah iku mung saka Allah. Manungsa mung bisa ndonga lan ngajak, nanging Allah kang paring pituduh.
• Nggugah rasa tresna marang Al-Qur'an, amarga crita-crita ing njeroné ngandhut piwulang urip kanggo saben uwong.