سوره نمل — آیه 64

معانی کلمات:

• یَبْدَأُ الْخَلْقَ: آفرینش را آغاز میکند و آن را پدید میآورد.
• یُعِیدُهُ: آن را بازمیگرداند و دوباره زنده میکند (رجوع به روز قیامت).
• یَرْزُقُکُم: به شما روزی میدهد.
• بُرْهَانَکُمْ: دلیل و حجت روشن و قاطع شما.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، مشرکان را به اندیشه و تفکر دعوت میکند و از آنان میپرسد: آیا کسی هست که آفرینش را آغاز کند و سپس آن را دوباره بازگرداند (یعنی پس از مرگ، دوباره زنده کند)؟ و کیست که از آسمان (با نزول باران) و از زمین (با رویاندن گیاهان و محصولات) به شما روزی میدهد؟ آیا معبودی همراه با الله وجود دارد که چنین کارهایی را انجام دهد؟! سپس به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) فرمان میدهد که به آنان بگوید: اگر راست میگویید و ادعای شریک برای خدا دارید، دلیل و برهان خود را بیاورید و نشان دهید که این معبودان شما چه کاری از پیش بردهاند و چه سهمی در آفرینش و روزی دارند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، انسان را به شناخت نعمتهای بزرگ الهی و توجه به قدرت بیمانند خداوند در آفرینش و روزیرسانی دعوت میکند تا از این طریق، ایمان و محبت به خدا در دل او افزایش یابد.
• اثبات توحید و یگانگی خداوند از طریق استدلال عقلی و فطری؛ چرا که هیچکس جز الله نمیتواند آفرینش را آغاز کند و دوباره بازگرداند و روزی را از آسمان و زمین برساند.
• دعوت به منطق و استدلال در برابر مخالفان؛ به این معنا که ادعاهای بدون دلیل و برهان، ارزشی ندارد و هر کس باید برای سخن خود حجت بیاورد.
• یادآوری معاد و زندگی دوباره پس از مرگ، که مایه امید و انگیزه برای انجام کارهای نیک و پرهیز از گناه است.
• نشان دادن نهایت لطف و رحمت خداوند به بندگان، که نه تنها آنان را آفریده، بلکه پیوسته روزی آنان را از آسمان و زمین فراهم میکند و این خود دلیلی بر شایستگی او برای عبادت و بندگی است.