Surah An-Naml — Aya 64

Ma’anonin Kalmomi:

• يَبْدَأُ الْخَلْقَ: Yana fara halitta daga babu, yana fitar da su daga cikin ƙasa da kuma daga cikin mahaifa.
• يُعِيدُهُ: Yana mayar da su zuwa rayuwa bayan mutuwa, domin tashin kiyama.
• بُرْهَانَكُمْ: Hujjojinku da kuma shaidarku masu ƙarfi da ke tabbatar da abin da kuke da’awa.

Fassarar Aya:

Wannan aya tana tambayar masu shirka da su kawo hujja ta rashin ikon Allah, tana cewa: Wane ne ya fara halittar dukkan halittu daga babu, sannan kuma bayan mutuwa zai sake mayar da su zuwa rayuwa domin tashin kiyama? Kuma wane ne ke azurta ku daga sama ta hanyar saukar da ruwan sama, kuma daga ƙasa ta hanyar fitar da tsirrai da amfanin gona da dabbobi? Shin akwai wani abin bautawa da ke yin waɗannan ayyuka tare da Allah? A’a, babu. Sai ka ce musu, ya Muhammad: Ku kawo hujjojinku da ke tabbatar da da’awarku cewa akwai abin bautawa da ke tarayya da Allah a cikin halitta da azurtawa, idan kuna masu gaskiya a cikin abin da kuke faɗa. Amma ba za su iya kawo hujja ba, domin babu wani abin bautawa da ya halicci ko ya azurta, sai Allah Shi kaɗai.

Fa’idodin Aya:

1. Tabbatar da ikon Allah na musamman a cikin halitta da kuma tashin kiyama, wanda ke nuna cewa Shi kaɗai ne cancantar bauta.
2. Ƙarfafa imani da tashin kiyama, domin wanda ya fara halitta daga babu, ba shi da wuya ya sake mayar da ita bayan mutuwa.
3. Tunatar da ni’imomin Allah na azurtawa daga sama da ƙasa, wanda ya kamata ya sa mutum ya gode masa kuma ya bauta masa Shi kaɗai.
4. Kalubalantar masu shirka da kawo hujja, wanda ke nuna cewa shirka ba ta da tushe a kan wani dalili na gaskiya.
5. Ƙarfafa gaskiya da kuma nuna cewa musulunci addini ne na hujja da dalili, ba na koyi da son zuciya ba.