Surat An-Naml — Ayat 69

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• سِيرُوا (sîrû): padha mlakua, padha lelungana.
• فَانظُرُوا (fanzhurû): banjur padha gatekna, padha delengen kanthi tenang lan mikir.
• عَاقِبَةُ ('âqibah): akibate, pungkasane, apa kang dumadi ing pungkasan.
• الْمُجْرِمِينَ (al-mujrimîn): wong-wong kang dosa, yaiku wong-wong kang kafir lan padha ngapusi para rasul.

2) Katrangané ayat:

Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad ﷺ, "Sira kandhaa marang wong-wong kang padha ngapusi dina kebangkitan lan ngapusi rasul: Padha mlakua ing bumi, menyang ngendi waé sak karepmu, banjur padha delengen lan gatekna kanthi ati kang tenang, kepriyé pungkasané uripé wong-wong kang padha dosa lan kafir ing jaman biyèn. Padha dideleng tilas-tilasé, reruntuhan negarané, lan crita-critané kang isih kari. Wong-wong mau padha diajab lan ditumpes déning Allah amarga saka kekafirané lan anggoné padha ngapusi para rasul. Mula saka iku, ayat iki dadi ancaman kanggo wong-wong kang padha ngapusi Rasulullah ﷺ, yèn ora gelem iman lan isih terus ngapusi, mesthi bakal ketaman apa kang wis naté ketaman marang umat-umat kang kepungkur mau.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajak kita supaya gelem mikir lan sinau saka sejarah, ora mung maca crita, nanging uga njupuk piwulang saka pungkasané wong-wong kang padha duraka.
• Bumi iki dadi papan sinau kang gedhé; tilas-tilas umat kang wis sirna dadi tandha yèn kekuwatan ora ana gunané tanpa iman lan taqwa marang Allah.
• Ayat iki nuduhaké yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; wong kang padha dosa lan ngapusi para rasul mesthi bakal nampa akibaté, ing donya utawa ing akhirat.
• Dadi pangéling kanggo kita kabèh: aja nganti kita kalebu golongan kang padha ngapusi lan nglirwakaké dhawuhé Allah, amarga pungkasané mesthi kapitunan.
• Ayat iki uga ngandhut pangarep-arep: sapa waé kang gelem mertobat lan bali marang Allah, isih ana dalan kang apik, amarga Allah iku Maha Ngapura lan Maha Welas.