Surat An-Naml — Ayat 70

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لَا تَحْزَنْ (laa tahzan): aja sedhih, aja susah atine.
• عَلَيْهِمْ ('alaihim): marang wong-wong mau (para wong kafir/musyrik).
• ضَيْقٍ (dhaiq): sempit, sesak, sumelang ing ati.
• يَمْكُرُونَ (yamkuruun): padha ngrancang ala, ngupaya tipu daya.

2) Tegesing ayat:

Allah paring panglipur marang Nabi Muhammad ﷺ, "Aja padha sedhih amarga wong-wong musyrik padha mlengos saka dakwahmu lan padha ngapusi kowe. Aja sumelang atimu amarga rancangan ala lan tipu daya kang padha digawe kanggo ngrusak kowe. Allah iku kang bakal nulungi lan njaga kowe saka kabeh rancangan ala mau."

Ayat iki nuduhake yen Nabi Muhammad ﷺ iku manungsa kang uga bisa sedhih lan sumelang, mula Allah paring panglipur lan pangayem. Sedhih amarga umate ora gelem nampa kebeneran iku manungsawi, nanging ora kena nganti ngrusak ati lan pikiran. Mengkono uga rasa sumelang amarga ancaman saka mungsuh, ora kena nganti nggawe kita kalah semangat. Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Nglindungi, mula ora ana rancangan ala kang bisa ngalahake pitulungane Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ati kang tenang lan ora gampang sedhih iku tandha iman kang kuwat. Kita ora kena nganti kelangan semangat mung amarga wong liya ora nampa kebeneran.
• Aja wedi marang tipu daya lan rancangan ala saka wong liya, amarga Allah iku kang paling kuwasa nulungi hamba-hamba-Ne kang setya.
• Dakwah lan ngajak wong marang kabecikan iku kudu dilakoni kanthi sabar, ora ngarep-arep pujian utawa pangalembana saka manungsa.
• Yen kita ngadhepi pacoban lan ancaman, elinga yen Allah iku cedhak lan mesthi paring pitulungan marang wong kang percaya marang Panjenengane.
• Ayat iki mulangake supaya kita tansah nyerahake kabeh urusan marang Allah, amarga mung Panjenengane kang bisa menehi rasa tentrem lan kamenangan sejati.