Sura Al-Kasas — Werset 46

Znaczenie słów:

• At-Tur – góra, na której Bóg przemówił do proroka Mojżesza (Musy), pokój z nim.
• Nadajna – zawołaliśmy, wezwaliśmy (Mojżesza).
• Nadhir – ostrzegający, prorok wysłany do ludzi, aby ich przestrzegać przed karą Bożą.
• Tadhakkara – zastanowić się, przypomnieć sobie, wyciągnąć naukę.

Interpretacja:

O Proroku Muhammada (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo)! Nie byłeś obecny u podnóża góry Tur, kiedy Bóg wezwał Mojżesza i objawił mu swoje przykazania. Nie byłeś świadkiem tego wydarzenia, aby móc o nim opowiedzieć z własnego doświadczenia. Jednak Bóg, w Swojej nieskończonej łasce i miłosierdziu, objawił ci tę historię, abyś mógł przekazać ją swojemu ludowi. Nie byłeś tam, ale Bóg ci o tym opowiedział, ponieważ wybrał cię na posłańca i powierzył ci misję ostrzegania ludzi z Mekki, do których przed tobą nie przybył żaden ostrzegający prorok. Był to okres przerwy między posłannictwem Jezusa (Isy) a twoim posłannictwem. Bóg zesłał cię jako miłosierdzie dla nich, abyś przestrzegał ich przed karą i prowadził ku prawdzie. Celem tego jest, aby ludzie zastanowili się nad twoim przesłaniem, otworzyli swoje serca na wiarę, czynili dobro, którego ich uczysz, i unikali zła, którego im zakazujesz.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Łaska Boga dla ludzkości – wysłanie proroków jest czystą łaską Boga, który nie pozostawia ludzi bez przewodnictwa. To dowód Jego miłosierdzia i troski o swoje stworzenia.
2. Prawdziwość objawienia – Prorok Muhammad nie był świadkiem wydarzeń historycznych, o których opowiada, ale Bóg objawił mu je w Koranie. To potwierdza, że Koran jest słowem Boga, a nie wytworem ludzkiego umysłu.
3. Ciągłość posłannictwa – każdy naród otrzymał ostrzegającego proroka. Brak ostrzegającego przed Prorokiem Muhammadem wśród Arabów podkreśla, że jego misja była konieczna i stanowiła wypełnienie Bożej obietnicy.
4. Zachęta do refleksji – człowiek powinien zastanawiać się nad znakami Boga w przyrodzie i historii, aby wzmocnić swoją wiarę i zbliżyć się do Stwórcy.
5. Odpowiedzialność za przekazywanie prawdy – każdy, kto poznał prawdę, ma obowiązek przekazywać ją innym w sposób mądry i życzliwy, tak jak czynił to Prorok.