Sura Al-Kasas — Werset 56

Znaczenie słów:

• لَا تَهْدِي — nie prowadzisz (nie kierujesz) kogoś do wiary w sposób decydujący.
• مَنْ أَحْبَبْتَ — kogo pragniesz (aby uwierzył), np. ukochanego wuja.
• وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ — lecz to Allah prowadzi, kogo chce, swoją łaską.
• بِالْمُهْتَدِينَ — tymi, którzy są gotowi na przyjęcie prawdy i zasługują na nią w Jego wiedzy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

O Proroku (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha)! Nie jesteś w stanie zmusić serca do wiary ani sprawić, by ktoś, kogo kochasz, przyjął islam, jeśli Allah tego nie zechce. Twoim zadaniem jest jedynie przekazywanie objawienia i wzywanie do prawdy. Prowadzenie ku wierze — to znaczy otwieranie serca na światło wiary — należy wyłącznie do Allaha. To On udziela tej łaski, komu zechce, zgodnie ze Swoją mądrością i wiedzą. On najlepiej wie, kto jest szczery w poszukiwaniu prawdy i kto przygotował swoje serce na jej przyjęcie, a kto odwraca się od niej z uporem i pychą.

Ten werset został objawiony w związku z wielkim pragnieniem Proroka (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha), aby jego ukochany wuj, Abu Talib, przyjął islam. Mimo że Prorok bardzo go kochał i pragnął jego zbawienia, Allah nie pozwolił mu na to, ponieważ Abu Talib nie był wśród tych, których Allah przeznaczył do wiary. Jest to lekcja, że miłość i pragnienie człowieka nie zmieniają wyroku Allaha, a jedynie On decyduje o tym, kto otrzyma dar wiary.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Pokora wobec woli Allaha — uczymy się, że nawet najlepszy człowiek na ziemi, Prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha), nie mógł zmienić czyjegoś serca. To uczy nas, abyśmy nie rozpaczali, gdy nasi bliscy nie przyjmują islamu, lecz pokładali nadzieję w Allahu i kontynuowali dobre słowo i przykład.
2. Szczerość w dawaniu przykładu — naszym obowiązkiem jest przekazywanie prawdy w piękny sposób, ale rezultat zawsze należy do Allaha. To uwalnia nas od poczucia winy i obciążenia, gdy ktoś nie odpowiada na nasze wezwanie.
3. Mądrość Boża — Allah wie, kto zasługuje na prowadzenie. To uczy nas zaufania do Jego decyzji i akceptacji Jego wyroków, nawet jeśli nie rozumiemy ich w pełni.
4. Nadzieja w miłosierdziu Allaha — skoro prowadzenie należy do Allaha, to każdy z nas może prosić Go o tę łaskę dla siebie i dla swoich bliskich. Drzwi nawrócenia są otwarte dla każdego, kto szczerze szuka prawdy, aż do śmierci.
5. Ostrzeżenie przed pychą — nikt nie może przypisywać sobie zasługi za czyjąś wiarę ani uważać, że to jego wysiłek nawrócił kogoś. To Allah obdarza wiarą, a my jesteśmy jedynie narzędziami w Jego rękach.