ซูเราะฮฺ อัล-กอศ็อศ — อายะฮฺ 56

ความหมายของคำสำคัญ:

• ตะฮ์ดี (تهدي): การชี้ทางนำด้วยการทำให้ศรัทธาเกิดขึ้นในหัวใจ ซึ่งเป็นการงานของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
• มะฮ์ตาดีน (المهتدين): ผู้ที่พร้อมจะรับการชี้นำและมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับความเมตตา

คำอธิบายโดยรวม:

โอ้ท่านเราะสูลมุฮัมมัด แท้จริงท่านไม่สามารถจะชี้ทางนำให้แก่ผู้ที่ท่านรักและปรารถนาให้เขาได้รับศรัทธาได้ เช่น กรณีของอบูฏอลิบ ลุงของท่านที่ท่านห่วงใยและอยากให้เขานับถือศาสนาอิสลาม แต่การชี้นำทางหัวใจนั้นมิได้อยู่ในอำนาจของท่าน หากแต่อยู่ในพระหัตถ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงชี้นำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ให้เข้าสู่หนทางแห่งศรัทธา และพระองค์ทรงรอบรู้ยิ่งถึงผู้ที่มีความพร้อมและสมควรได้รับการชี้นำนั้น พระองค์จะทรงเลือกผู้ที่พระองค์ทรงทราบว่าเขาจะตอบรับความจริงและดำเนินบนหนทางที่เที่ยงตรง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การชี้นำจิตใจให้ศรัทธานั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ไม่ใช่หน้าที่ของมนุษย์ แม้แต่ท่านนบีก็ไม่สามารถบังคับหัวใจผู้ใดให้ศรัทธาได้
2. ความรักและความห่วงใยต่อญาติมิตรเป็นสิ่งที่ดี แต่ต้องไม่ทำให้เราลืมว่าผลสุดท้ายของการศรัทธานั้นขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของอัลลอฮ์
3. บทเรียนนี้สอนให้เรามีความอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่เย่อหยิ่งต่อความสามารถของตน และไม่ท้อแท้เมื่อการเชิญชวนของเราไม่เป็นผล เพราะหน้าที่ของเราคือการเผยแพร่และเชิญชวนด้วยวิธีที่ดีที่สุด ส่วนผลลัพธ์นั้นเป็นของอัลลอฮ์
4. การที่อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ผู้ที่สมควรได้รับการชี้นำ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมและพระเมตตาของพระองค์ ที่จะไม่ทรงละเลยผู้ที่แสวงหาความจริงอย่างจริงใจ
5. เตือนใจให้เรารีบเร่งทำความดีและแสวงหาความรู้ เพื่อให้เราอยู่ในกลุ่มผู้ที่พระองค์ทรงเตรียมการชี้นำไว้แล้ว