Sura Al-Ankabut — Werset 15

Znaczenie słów:

• فَأَنجَيْنَاهُ – uratowaliśmy go (Nuhа) od potopu.
• أَصْحَابَ السَّفِينَةِ – towarzyszy łodzi, czyli wiernych, którzy wraz z nim weszli na pokład.
• آيَةً – znak, dowód, pouczającą lekcję.
• لِّلْعَالَمِينَ – dla wszystkich ludzi i stworzeń.

Interpretacja wersetu:

Po tym, jak lud Noego odrzucił jego wezwanie i trwał w niewierze, Bóg zesłał na nich potop. W tym wersecie Bóg oznajmia, że ocalił Noego oraz tych, którzy mu uwierzyli i wsiedli z nim do łodzi. Uratował ich od utonięcia i zagłady, która spotkała niewiernych. Następnie Bóg uczynił to wydarzenie – zarówno samą łódź, jak i karę, jaka spadła na lud Noego – znakiem i przestrogą dla wszystkich ludzi. Ma to być dowód Jego wszechmocy, sprawiedliwości oraz tego, że prawda zawsze zwycięża, a fałsz ginie. Ci, którzy widzieli lub słyszeli o tym wydarzeniu, mają się zastanowić i wyciągnąć naukę.

Korzyści płynące z wersetu:

• Pokazuje, że Bóg zawsze ratuje swoich wiernych sług, gdy są w potrzebie, i nie pozostawia ich bez pomocy.
• Uczy, że posłuszeństwo Bogu i Jego posłańcom jest drogą do ocalenia – zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym.
• Przypomina, że kara Boża jest realna i nieuchronna dla tych, którzy odrzucają prawdę, ale miłosierdzie Boże jest blisko tych, którzy wierzą i czynią dobro.
• Zachęca do refleksji nad historiami minionych narodów, aby wyciągać z nich mądrość i unikać błędów, które doprowadziły ich do zguby.
• Ukazuje, że Bóg czyni swoje znaki widocznymi dla ludzi, aby wzmocnić ich wiarę i skłonić do dziękczynienia.