Surat Al-'Ankabut — Ayat 4

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمْ (am): tembung kanggo mbalikake pitakon, tegese "apa" utawa "utawa".
• حَسِبَ (hasiba): nyangka, ngira, nganggep.
• يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ (ya'malūnas-sayyi'āt): padha nglakoni panggawé ala, yaiku dosa lan kafir.
• يَسْبِقُونَا (yasbiqūnā): padha bisa mlayu saka ngarsané Allah, bisa uwal saka paukumané.
• سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (sā'a mā yahkumūn): ala banget putusané, ala banget anggoné padha nganggep.

1. Tafsiré ayat:

Apa ta wong-wong kang padha nglakoni panggawé ala — yaiku wong kafir lan wong kang padha gawé dosa — padha nyangka yèn awaké dhéwé bisa mlayu saka ngarsané Allah lan bisa uwal saka paukumané? Padha nyangka yèn ora bakal kena siksa lan bisa oncat saka kuwasané Allah? Kuwi pangira kang ala banget lan putusan kang ora bener. Satemene ora ana siji-sijia kang bisa ngalahake Allah, ora ana kang bisa mlayu saka paukumané. Yèn wong mau mati ing kaanan kafir, mesthi bakal nampa siksa kang ora bisa diéndhani. Ala banget anggoné padha mutusake lan nganggep yèn awaké dhéwé bisa lolos saka kuwasané Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita yèn ora ana wong kang bisa mlayu saka kuwasané Allah. Saben panggawé, becik utawa ala, mesthi bakal diétung lan dibales.
• Wong kang nglakoni dosa aja nganti rumangsa aman lan nganggep bakal bisa lolos saka paukuman. Kuwi pangira kang kliru lan mbebayani.
• Allah iku Maha Kuasa lan ora bisa dikalahake déning sapa waé. Mula, kita kudu tansah wedi marang Allah lan ngendhaleni awak saka panggawé ala.
• Ayat iki uga nuduhake yèn Islam iku agama kang ngajak manungsa supaya tansah éling lan mertobat. Saben wong isih diwènèhi kalodhangan kanggo bali marang dalan kang bener sadurungé pati teka.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nglakoni kabecikan lan ngedohi panggawé ala, amarga kita ngerti yèn Allah tansah ngawasi lan bakal mbalés saben panggawé kanthi adil.