Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 41

Macnada Erayada:

• Awliyaa: Saaxiibo, caawinayaal, ama ilaaliyayaal.
• Ankabut: Caar (xeenzir).
• Ohon: Tabar-yar, daciif ah.

Tafsiirka:

Allah Subxaanahu watacaalaa wuxuu Qur'aanka kariimka ah ku sheegay tusaale suubban oo ku saabsan cidda ka yeelata Eebe ka sokow ilaahyo kale oo ay caabudaan, iyagoo rajaynaya inay iyaga u noqdaan caawinayaal iyo shafeecayaal. Tusaalahaas wuxuu la mid dhigay caarta (xeenzirta) oo samaysatay guri ay ku noolaato oo ay isku ilaalsato, laakiin gurigaas waa guri aad u daciif ah oo aan waxba ka tarayn, kumana difaacayo kulaylka, qabowga, ama colka. Sidaas oo kale, kuwa caabuda sanamyada iyo waxa Eebe ka soo hadhay ma helaan wax anfac iyo dhib midna, waayo waxay caabudayaan wax aan waxba ku jirin.

Allah wuxuu sheegay in guryaha ugu tabar-yar uguna daciifsan yahay guriga caarta, haddaba haddii ay dadku ogaadaan daciifnimada caabudayaashooda iyo waxay caabudayaan, kuma qaban lahaayeen caabudiddooda, laakiin jaahilnimo ayaa ka dhigaysa inay ku sii socdaan baadilka.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Tusmada Qur'aanku waxay ku tusaysaa daciifnimada waxa Eebe ka soo hadhay ee la caabudo, iyadoo dadka ku baraarujinaysa inay isku halleeyaan Eebe keliya oo ka dhigtaan isaga uun awliyadooda iyo caawinayahooda.
2. Cibaadada waxay u baahan tahay inay ku salaysnaato cilmiga iyo fahanka, ma aha inay ku salaysnaato caado ama rajo aan sal lahayn, waayo cilmigu wuxuu dadka u furaa jidka xaqa.
3. Kan isku halleeya wax aan Eebe ahayn wuxuu la mid yahay mid ku tiirsan guri daciif ah oo markii loo baahdo ku dhaca, taasoo dadka ku tusinaysa inay ku tiirsanaadaan Eebe kan xaqa ah ee aan dhimanayn.