Sura Al-Ankabut — Werset 60

Znaczenie słów:

• Wa ka'ayyin – „A ileż to…” – wyrażenie oznaczające wielką liczbę i mnogość.
• Dābbah – każde stworzenie poruszające się po ziemi, zwierzę.
• Lā taḥmilu rizqahā – nie niesie swojego zaopatrzenia, nie gromadzi pożywienia na przyszłość, nie jest w stanie samodzielnie zdobyć i unieść swojego pożywienia.
• As-Samīʿ – Wszechsłyszący, Ten, który słyszy wszystkie słowa i wypowiedzi.
• Al-ʿAlīm – Wszechwiedzący, Ten, któremu znane są wszystkie czyny, myśli i intencje.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah – Wszechmogący – zwraca uwagę na niezliczoną ilość stworzeń na ziemi, które nie są w stanie same zapewnić sobie pożywienia ani go zgromadzić. Nie potrafią one unieść swojego zaopatrzenia, nie przechowują jedzenia na jutro, a mimo to nie giną z głodu. To Bóg – Najmiłosierniejszy – troszczy się o nie i zsyła im pożywienie w każdej chwili, w sposób, którego one nawet nie są świadome.

Werset ten został objawiony w kontekście zachęty do emigracji (hidżry) ze względu na wiarę. Niektórzy wierni obawiali się, że opuszczając swoje domy i majątki, popadną w biedę i głód. Allah odpowiada na te obawy, przypominając, że to On jest Żywicielem wszystkich stworzeń. Skoro troszczy się o najmniejsze zwierzęta, które nie mają żadnej siły ani możliwości gromadzenia zapasów, to tym bardziej zapewni utrzymanie człowiekowi, który ufa Mu i wyrusza w drogę dla Jego upodobania.

Bóg zapewnia pożywienie zarówno tym stworzeniom, jak i ludziom – niezależnie od miejsca, w którym się znajdują. On słyszy wszystkie słowa, także te wypowiadane w obawie przed biedą, i zna wszystkie myśli oraz ukryte intencje serc. Nic nie jest przed Nim ukryte – ani nasze starania, ani nasze lęki, ani nasza ufność.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Nauka ufności Bogu (tawakkul) – werset uczy nas, abyśmy pokładali nadzieję w Allahu i nie lękali się przyszłości, ponieważ to On jest jedynym Dawcą zaopatrzenia.
2. Zachęta do poświęceń dla wiary – strach przed ubóstwem nie powinien powstrzymywać nas od czynienia dobra, emigracji w celach religijnych ani od wykonywania obowiązków wobec Boga.
3. Dostrzeżenie mądrości w stworzeniu – obserwacja zwierząt, które nie gromadzą zapasów, a jednak są żywione, wzmacnia naszą wiarę w Bożą opiekę i mądrość.
4. Poczucie bezpieczeństwa – świadomość, że Allah słyszy nasze modlitwy i zna nasze potrzeby, daje spokój sercu i oddala niepokój o byt.
5. Pobudzenie do refleksji – werset skłania do zastanowienia się nad cudownym systemem zaopatrzenia wszystkich stworzeń, co prowadzi do głębszego poznania Boga i Jego doskonałych przymiotów.