Sure Ankebût — Ayet 60

Kelime Anlamları:

• Dâbbe (دَابَّة): Yeryüzünde hareket eden, yürüyen tüm canlılar.
• Lâ tahmilü rizkahâ (لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا): Rızkını taşıyamayan, onu biriktirmeye ve yanında götürmeye gücü yetmeyen.
• Ve kâyyin (وَكَأَيِّن): "Ne kadar çok" anlamında, çokluğu ifade eden bir ifadedir.

Tefsir:

Ey insanlar! Şu yeryüzüne bir bakın; ne kadar çok canlı vardır ki, rızkını taşıyamaz, onu biriktiremez, yarın için stok yapamaz. Küçücük bir karınca, bir kuş yavrusu, denizlerdeki balıklar, dağlardaki böcekler... Hiçbiri yarın ne yiyeceğini düşünmez, erzak depolamaz. Peki onları kim doyuruyor? Elbette ki Allah! O, bu aciz varlıkların rızkını verdiği gibi, sizin de rızkınızı veriyor. Siz ki akıl sahibisiniz, çalışıp kazanıyorsunuz; ama unutmayın ki asıl rızık veren Allah'tır. O, dilediğine hesapsız verir, dilediğinden de alır.

Bu ayet, özellikle Mekke'den Medine'ye hicret etmek isteyen ama "orada geçimimizi nasıl sağlarız?" diye endişelenen sahabelere bir teselli ve güvence olarak inmiştir. Allah onlara diyor ki: "Siz hicret edin, ben rızkınıza kefilim. Kuşlara, böceklere rızık veren ben, size de veririm. Hiçbir yerde sizi aç bırakmam." Bu, aynı zamanda tüm müminlere bir müjdedir: Allah'a güveneni O asla yalnız bırakmaz.

Allah, es-Semi'dir; kullarının "aç kalırız, geçinemeyiz" diye yaptığı duaları, söylediği sözleri işitir. el-Alim'dir; kalplerinizdeki niyetleri, içinizdeki endişeleri, gizli düşüncelerinizi bilir. O, sizin samimiyetinizi görür ve size en güzel şekilde karşılık verir.

Ey kardeşlerim! Bu ayet bize ne güzel bir ders veriyor: Rızkımızı sadece kendi gücümüzle kazandığımızı sanmayalım. Asıl rızık veren Allah'tır. O halde O'nun emirlerini yerine getirmekten korkmayalım. Hicret olsun, ibadet olsun, iyilik olsun; Allah'ın rızasına uygun her işte rızık endişesi bizi durdurmasın. Çünkü rızkı veren O'dur ve O, hiçbir kulunu ihmal etmez. Yeter ki biz O'na güvenelim, O'nun yolundan ayrılmayalım.