Surja El-Ankebut — Ajet 64

Kuptimet e fjalëve:

• لَهْوٌ (Lehv): Argëtim dhe dëfrim që e zë zemrën dhe e largon atë nga gjërat e dobishme.
• لَعِبٌ (Le’ib): Loja dhe zbavitja që nuk ka dobi dhe që zhduket shpejt.
• الْحَيَوَانُ (El-Hajevan): Jeta e vërtetë dhe e përhershme, e cila nuk ka fund dhe nuk pasohet nga vdekja.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na bën me dije se kjo jetë e dynjasë, me të gjitha bukuritë, kënaqësitë dhe dëshirat e saj, nuk është gjë tjetër veçse argëtim dhe lojë. Zemrat kënaqen me të për një kohë të shkurtër, trupat luajnë me të, por ajo shpejt kalon dhe zhduket, ashtu siç zhduket çdo lojë dhe argëtim. Ajo nuk është jeta e vërtetë dhe e qëndrueshme.

Ndërsa jeta e ahiretit, pra jeta në botën tjetër, është jeta e vërtetë dhe e përhershme, e cila nuk ka vdekje pas saj. Ajo është jeta e plotë dhe e përsosur, e cila vazhdon përjetësisht. Nëse njerëzit do ta dinin këtë të vërtetë, ata nuk do ta zgjidhnin jetën e kësaj bote që zhduket, duke e lënë pas dore jetën e përjetshme të ahiretit. Por injoranca e tyre për këtë të vërtetë i bën ata të mashtrohen nga kjo jetë e shkurtër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo jetë e dynjasë është e përkohshme dhe e shkurtër, prandaj nuk duhet ta bëjmë atë qëllim kryesor të jetës sonë, por duhet ta shfrytëzojmë atë si një urë për në jetën e përjetshme.
2. Jeta e vërtetë është jeta e ahiretit, e cila është e përhershme dhe e përsosur, prandaj duhet të punojmë për të dhe të përgatitemi për të.
3. Dashuria për dynjanë dhe mashtrimi me të është shkaku i largimit nga e vërteta dhe nga përgatitja për ahiretin.
4. Dituria dhe urtësia e vërtetë e bëjnë njeriun të zgjedhë atë që është e përhershme dhe e qëndrueshme, duke mos u mashtruar nga ajo që është e përkohshme dhe kalimtare.
5. Ky ajet na mëson se jeta e dynjasë është si një lojë fëmijësh – ajo fillon dhe mbaron shpejt, ndërsa jeta e ahiretit është realiteti i vërtetë që nuk ka fund.