سوره عنکبوت — آیه 64

معانی کلمات:

• لَهْوٌ: سرگرمی و بازی که دل را به خود مشغول میکند و انسان را از حقیقت بازمیدارد.
• لَعِبٌ: بازی و بیهودگی؛ کاری که نتیجهای جز سرگرمی زودگذر ندارد.
• الْحَيَوَانُ: زندگی حقیقی و کامل؛ حیاتی که مرگ و زوال در آن راه ندارد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، حقیقت زندگی دنیا را برای بندگانش روشن میسازد تا گرفتار فریب آن نشوند. زندگی دنیا با تمام زرق و برقها، لذتها، مال و منال و مقامهایش، چیزی جز سرگرمی و بازی نیست؛ همانگونه که کودکان هنگام بازی، لحظاتی شاد میشوند اما بازی آنها دیری نمیپاید و به پایان میرسد. دلهای مشغول به دنیا، با شهوات و آرزوهای زودگذر سرگرم میشوند و بدنها به دنبال لذتهای ناپایدار میروند، اما این سرگرمیها به سرعت پایان مییابد و چیزی جز خستگی و حسرت باقی نمیگذارد.

در مقابل، زندگی آخرت، زندگی حقیقی و جاودان است؛ حیاتی که نه مرگی دارد، نه زوالی، نه اندوهی و نه نقصانی. آنجا سرای بقا و کمال است و نعمتهایش پایدار و لذتهایش حقیقی است. اگر مردم این حقیقت را درک میکردند و علم واقعی به سرای آخرت میداشتند، هرگز زندگی فانی و ناپایدار دنیا را بر زندگی باقی و جاوید آخرت ترجیح نمیدادند و برای رسیدن به آن، تمام تلاش خود را به کار میگرفتند.

فواید و پیامهای آیه:

• دنیا با تمام جلوههایش، ارزش آن را ندارد که انسان عمر گرانبهای خود را صرف آن کند؛ چرا که مانند بازی کودکان، زودگذر و بیثمر است.
• آخرت، سرای حقیقی و جاودان است و زندگی واقعی انسان در آنجاست؛ پس باید هدف اصلی ما رسیدن به آن باشد.
• علم و آگاهی نسبت به حقیقت دنیا و آخرت، انسان را از دلبستگی به امور فانی بازمیدارد و او را به عمل صالح و توشهبرداری برای سفر آخرت ترغیب میکند.
• این آیه دعوتی است به هوشیاری و بیداری؛ تا انسان در میان سرگرمیهای دنیا، حقیقت را فراموش نکند و خود را برای زندگی ابدی آماده سازد.