സൂറ അൽ-അൻകബൂത് — ആയത്ത് 64

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• لَهْوٌ (ലഹ്വ്): മനസ്സിനെ രസിപ്പിക്കുന്ന വിനോദം, ഗാഫിൽത്വത്തിലാക്കുന്ന കാര്യം.
• لَعِبٌ (ലഅിബ്): കളി, അർത്ഥശൂന്യമായ പ്രവൃത്തി.
• الْحَيَوَانُ (അൽ-ഹയവാൻ): യഥാർത്ഥ ജീവൻ, നിലനിൽക്കുന്ന ശാശ്വത ജീവിതം.

തഫ്സീർ:

ഈ ഐഹിക ജീവിതം, അതിലുള്ള ഭോഗങ്ങളും ആഡംബരങ്ങളും എല്ലാം ചേർന്നതാണെങ്കിലും, വെറുമൊരു വിനോദവും കളിയും മാത്രമാണ്. ഹൃദയങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്നതും ശരീരങ്ങളെ രസിപ്പിക്കുന്നതുമായ കാര്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ് ഈ ലോകം. എന്നാൽ ഇതെല്ലാം ക്ഷണികമാണ്; വേഗത്തിൽ അവസാനിച്ചുപോകുന്നതുമാണ്. മനുഷ്യൻ ഇവിടെ അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷങ്ങളും സുഖങ്ങളും ഒരു നിമിഷം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കളിപോലെയാണ്.

എന്നാൽ പരലോകം അതല്ല. അതാണ് യഥാർത്ഥ ജീവിതം. അവിടെ മരണമില്ല, നാശമില്ല. അത് ശാശ്വതവും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ജീവിതമാണ്. അവിടത്തെ സുഖങ്ങൾക്ക് അവസാനമില്ല, അവിടത്തെ ശിക്ഷകൾക്കും അവസാനമില്ല. ഇഹലോകത്തെ ക്ഷണികമായ സുഖങ്ങളെ പരലോകത്തെ ശാശ്വത സുഖങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ല.

ഈ സത്യം ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ, നശ്വരമായ ഈ ലോകത്തെ ശാശ്വതമായ പരലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമായിരുന്നില്ല. നാശമുള്ളതിനെ നിലനിൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ അവർ വിലമതിക്കുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവർ അജ്ഞതയിൽ കഴിയുന്നതിനാലാണ് ഈ ലോകത്തെ പരലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. ഇഹലോകജീവിതം ക്ഷണികമാണെന്നും അത് വെറും വിനോദവും കളിയും മാത്രമാണെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നത് മനുഷ്യനെ പരലോകത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
2. യഥാർത്ഥ ജീവിതം പരലോകത്താണെന്ന ബോധ്യം മനുഷ്യന് ജീവിതത്തിൽ ലക്ഷ്യബോധം നൽകുന്നു; ഐഹിക വിഭവങ്ങളോടുള്ള അമിതമായ മോഹത്തിൽ നിന്ന് അവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
3. ഈ ലോകത്തെ ക്ഷണിക സുഖങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മതത്തിന്റെയും ധാർമ്മികതയുടെയും മാനദണ്ഡങ്ങൾ ത്യജിക്കുന്നത് ബുദ്ധിശൂന്യതയാണെന്ന് ഈ ആയത്ത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
4. പരലോകവിശ്വാസം മനുഷ്യനിൽ ഉത്തരവാദിത്വബോധം വളർത്തുന്നു; അവന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തനത്തിനും കണക്കുചോദ്യം ഉണ്ടാകുമെന്ന ബോധ്യം അവനെ നന്മയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
5. ഇഹലോകത്തെ പരീക്ഷണമായും പരലോകത്തെ പ്രതിഫലത്തിന്റെ സ്ഥലമായും കാണുന്നത് മനുഷ്യന് ക്ഷമയും സംതൃപ്തിയും നൽകുന്നു.