Surja Ali-Imran — Ajet 129

Kuptimet e fjalëve:

• يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ: Ai ia fal gjynahet atij që do prej robërve të Tij, nga mëshira e Tij.
• وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ: Dhe Ai e dënon atë që do, nga drejtësia e Tij.
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ: Falës i madh, Mëshirues ndaj robërve të Tij.

Tefsiri i ajetit:

I Allahut të Vetëm është gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në tokë – krijimi, sundimi dhe administrimi i tyre i takon vetëm Atij. Ai ia fal gjynahet atij që do prej robërve të Tij, nga mëshira dhe begatia e Tij, dhe e dënon atë që do, nga drejtësia dhe urtësia e Tij. Allahu është Falës i madh për gjynahet e robërve të Tij, Mëshirues ndaj tyre, veçanërisht ndaj atyre që pendohen dhe kthehen tek Ai. Ky ajet vjen si mësim për besimtarët që të mos nxitojnë me lutje kundër jobesimtarëve, sepse Allahu e di më së miri gjendjen e tyre – disa prej tyre mund të udhëzohen në Islam më vonë, dhe dënimi i tyre nuk është i domosdoshëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se i tërë universi është nën pushtetin dhe sundimin e Allahut, gjë që e rrit bindjen tonë ndaj Tij dhe na bën të ndihemi të sigurt në drejtësinë e Tij.
2. Na bën të kuptojmë se falja dhe dënimi janë vetëm në dorën e Allahut, prandaj nuk duhet të dëshpërohemi nga mëshira e Tij, por as të jemi të shkujdesur nga dënimi i Tij.
3. Na mëson të mos nxitojmë me gjykime ndaj të tjerëve, sepse ndoshta dikush që sot është jobesimtar, nesër mund të bëhet besimtar i devotshëm.
4. Ajeti na mbush me shpresë, sepse na tregon se Allahu është Falës dhe Mëshirues – sa herë që pendohemi, Ai na e fal gjynahun, sado i madh qoftë ai.