Suurah Aal-Imraan — Aayad 129

Macnaha Erayada:

• Yagfiru liman yashaa: Wuxuu u dhaafaa (danbiyada) cidduu doono oo ka mid ah addoomadiisa.
• Yu'adh-dhibu man yashaa: Wuxuu cadaabaa cidduu doono oo ku mudan cadaab.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa u sugnaaday Eebe kaligiis waxa ku jira samooyinka iyo waxa ku jira dhulka; isagaa abuuray, isagaana maamula, isagaana uu u noqon doonaa wax kasta. Wuxuu u dhaafaa danbiyada ciddii uu doono oo ka mid ah addoomadiisa, naxariistiisa awgeed; wuxuuna cadaabaa ciddii uu doono oo ku mudan cadaab, caddaaladdiisa awgeed. Eebana waa Dambi Dhaaf Badan, Naxariis Badan; wuxuu u dhaafaa ciddii toobad keenta oo ku noqota isaga, wuxuuna u naxariistaa addoomadiisa.

Aayaddan waxay ku soo baxday qaabka digtooni iyo hanuunin, waxayna u ahayd dadkii doonayay inay ku dhaartaan in Eebe ciqaabo gaalada oo dhan, laakiin Eebe wuxuu u sheegay in go'aanka iyo amarka isaga uun uu leeyahay, isagaa ku xukuma ciddii uu doono inuu dhaafo iyo ciddii uu doono inuu cadaabo, waana mid ku waafaqsan xikmaddiisa iyo caddaaladdiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Kallifnimo iyo dhamaystirnaanta Eebe: Aayaddu waxay xoojisaa rumaynta in Eebe yahay mulkiilaha dhammaan waxa jira, isagoo aan waxba ka baxsan karin amarkiisa, taasoo ku xoojisa cibaadada iyo isku-hubashada Eebe.
2. Rajo iyo naxariis: Xusuusinta in Eebe yahay Dambi Dhaaf Badan iyo Naxariis Badan waxay siisaa rajada dambiilaha inuu toobad keeno oo uu ku noqdo Eebe, iyadoo aan laga quusan naxariista Eebe.
3. Caddaaladda Eebe: Aayaddu waxay xaqiijinaysaa in Eebe uusan ku xadgudbin cidna, wuxuuna cadaabaa oo kaliya ciddii ku mudan cadaab, taasoo ku xoojisa caddaaladda Eebe ee qumman.
4. Digtoonida iyo ka fogaanshaha ducada xun: Aayaddu waxay dadka ku baraarujinaysaa inaysan ku degdegin inay ku duceeyaan dadka gaalada ah, maxaa yeelay Eebe waa arkaa ciddii islaami doonta iyo ciddii ku sii hadhi doonta gaalnimada, isagaa ugu xukun fiican.
5. Isku-hubashada Eebe ee dhammaan arrimaha: Aayaddu waxay ku xoojisaa in Eebe yahay maamulaha dhammaan arrimaha, isagoo wax walba ku xukuma xikmad iyo caddaalad, taasoo ku xoojisa isku-hubashada Eebe ee dhammaan duruufaha nolosha.