Yaaa ayyuhul lazeena aamanoo laa takoonoo kallazeena kafaroo wa qaaloo li ikhwaanihim izaa daraboo fil ardi aw kaanoo ghuzzal law kaanoo `indanaa maa maatoo wa maa qutiloo liyaj`alal laahu zaalika hasratan fee quloobihim; qallaahu yuhyee wa yumeet; wallaahu bimaa ta`maloona Baseer
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
He para mukmin kabeh, sira aja padha kaya wong kafir padha ngucap marang kanca-kancane, nalika padha lelungan ana ing bumi (banjur mati ana paran) utawa kang padha mangsah perang (banjur kasambut ing payudan) pangucape, "Saupama wong-wong mau ana kene bae, mesthi ora mati lan ora kesambut ing payudan", wusana kersane Allah pangucap mangkono mau dienggo sebab kaduwung ing atine si kafir kabeh. Dene Allah iku kang nguripi lan mateni. Allah mirsani samu barang kang sira tindakake
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Hai orang-orang yang beriman, janganlah kamu seperti orang-orang kafir (orang-orang munafik) itu, yang mengatakan kepada saudara-saudara mereka apabila mereka mengadakan perjalanan di muka bumi atau mereka berperang: "Kalau mereka tetap bersama-sama kita tentulah mereka tidak mati dan tidak dibunuh". Akibat (dari perkataan dan keyakinan mereka) yang demikian itu, Allah menimbulkan rasa penyesalan yang sangat di dalam hati mereka. Allah menghidupkan dan mematikan. Dan Allah melihat apa yang kamu kerjakan.
1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ : padha lelungan ing bumi, tegesé metu saka omahé kanggo golek rezeki dagang lan sapituruté.
غُزًّى : iku jamak saka tembung *ghāzin*, tegesé wong-wong kang padha perang ing dalané Allah.
حَسْرَةً : rasa getun, sedhih, lan nglangut ing ati kang ora bisa dibalèkaké.
بَصِيرٌ : Allah iku Maha Mirsani, ora ana barang kang ora katon déning Panjenengané.
2) Tegesé ayat:
Hé wong-wong kang padha iman marang Allah lan nderek Rasulé, aja padha niru kelakuane wong-wong kafir lan munafik. Wong-wong mau padha ngomong marang sedulur-seduluré sak agama, yèn seduluré mau padha lelungan menyang panggonan liya kanggo golek rezeki utawa padha mangkat perang, banjur ana kang mati utawa dipatèni, wong-wong kafir mau padha ngomong: "Saupama wong-wong mau padha ora lunga lan tetep ana ing omahé kita, mesthi ora bakal padha mati lan ora bakal dipatèni."
Omongan lan keyakinan kang kaya mangkono iku ndadèkaké atiné wong-wong kafir saya kebak getun lan sedhih. Déné wong-wong mukmin kang bener imané, padha ngerti yèn pati, urip, lelungan, lan perang iku kabèh wis ana ing astané Allah lan wis katetepake ing takdiré. Allah iku kang nguripaké sapa kang dikarepaké urip, senajan dadi wong lelungan utawa dadi prajurit perang, lan Allah uga kang matèni sapa kang wis tekan ajale, senajan dheweké lungguh ana ing omahé dhéwé. Ora ana kang bisa nyegah takdiré Allah, lan ora ana kang bisa nyepetake pati yèn durung tekan wektuné. Allah iku Maha Mirsani marang sakabèhing barang kang padha kok lakoni, ora ana siji-sijia kang samar saka Panjenengané, lan sakabèhing kelakuanmu bakal padha diwales kanthi adil.
3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:
Wong mukmin iku kudu ngerti yèn urip lan pati, lunga lan lungguh, perang lan ora perang, kabèh iku mung ana ing tangané Allah. Ora ana kang bisa nambahi utawa nyuda umuré manungsa.
Aja padha niru omongané wong kafir kang seneng nyalahake takdir, amarga omongan kang kaya mangkono iku mung nambahi getun lan sedhih ing ati, ora ana gunané babar pisan.
Iman marang takdir iku ndadèkaké ati tentrem. Wong mukmin kang ngerti yèn kabèh wis diatur déning Allah bakal luwih sabar lan ora gampang kelangan pangarep-arep nalika ana musibah.
Allah iku Maha Mirsani marang sakabèhing tumindaké manungsa, mula wong mukmin kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan ing ngendi waé lan kapan waé.
Ayat iki mulang supaya wong mukmin tansah nyerahake uripé marang Allah, tetep usaha lan ikhtiyar, nanging atiné ora gumantung marang usaha mau, nanging gumantung marang takdiré Allah kang Maha Adil lan Maha Welas.
He para mukmin kabeh, sira aja padha kaya wong kafir padha ngucap marang kanca-kancane, nalika padha lelungan ana ing bumi (banjur mati ana paran) utawa kang padha mangsah perang (banjur kasambut ing payudan) pangucape, "Saupama wong-wong mau ana kene bae, mesthi ora mati lan ora kesambut ing payudan", wusana kersane Allah pangucap mangkono mau dienggo sebab kaduwung ing atine si kafir kabeh. Dene Allah iku kang nguripi lan mateni. Allah mirsani samu barang kang sira tindakake
Nuli sawise sira padha nandhang susah, Allah mbanjur maringi kasantosan (katentreman) marang sira kabeh, nganti kancanira wong sak golongan padha mukmin padha ngantuk, lana ana wong sak golongan kang munafik iku isih padha ngandhut susah, padha ngira marang Allah yen ora bakal nyata anggone saguh tetulung marang Rasulullah, kaya penyanane wong kafir kang bodho, pangucape, "Aku mangsa padha ditulungana Allah sathithik-thithika", (Muhammad) sira dhawuha, "Samubarang perkara iku kagungane Allah kabeh". Wong minafiq mau padha mbatin ing sajroning atine, ora kawetu marang sira (Muhammad) dheweke padha ngucap, "Saupama aku padha duwe panduman pitulunging Allah sathithik wae, mesthi mangsa kelakon aku dimangsahake perang kang wekasane mati kaya kang kelakon iki". (Muhammad) sira dhawuha, "Sanajan sira padha ngunder ana ing ngomahira bae, yen wis ditakdirake (pinasthi) mati iku mesthi kelakon metu marang panggonan kang wis ditemtokake wong mau bakal mati ana ing kono.", kersane Allah dhawuh perang mau dienggo nyoba temen lan lamise atinira, lan beda-bedane atinira kelawan gumelara, "Dene Allah iku ngudaneni barang kang ana ing ati
Satemene para kancanira kang padha mlayu nguci, nalika tempuking golongan loro (wadyabala Islam lan kafir) iku mesthi saka panggodhaning (diplesetake) syetan marang wong mau, jalaran saka dosa sawetara kang wis ditindakake. Sayekti Allah wis paring pangapura marang wong mau. Satemene Allah iku Maha Pangapura sarta Maha Aris (welas)
He para mukmin kabeh, sira aja padha kaya wong kafir padha ngucap marang kanca-kancane, nalika padha lelungan ana ing bumi (banjur mati ana paran) utawa kang padha mangsah perang (banjur kasambut ing payudan) pangucape, "Saupama wong-wong mau ana kene bae, mesthi ora mati lan ora kesambut ing payudan", wusana kersane Allah pangucap mangkono mau dienggo sebab kaduwung ing atine si kafir kabeh. Dene Allah iku kang nguripi lan mateni. Allah mirsani samu barang kang sira tindakake
Lan manawa sira padha kesambut (dipateni) ana perang sabilillah utawa mati ana paran, temen pangapura sarta shihing Allah luwih becik tumrape sira, tinimbang bandha fonya kang padha dikumpulake dening wong-wong mau
Surat Ali Imran Ayat 156 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : He para mukmin kabeh, sira aja padha kaya wong kafir…
Surat Ayat 156/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 154–158. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.