Sura Al-Imran — Werset 156

Znaczenie wybranych słów:

• ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ – wyruszyli w podróż po ziemi, udali się w drogę w celach handlowych lub zarobkowych.
• غُزًّى – wojownicy biorący udział w wyprawach wojennych (liczba mnoga od غَازٍ).
• حَسْرَةً – żal, gorycz, głęboki smutek i rozpacz.
• لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ – aby Bóg uczynił tę ich wypowiedź i przekonanie przyczyną ich udręki.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

O wy, którzy uwierzyliście w Boga i Jego Posłańca i postępujecie według Jego prawa! Nie naśladujcie niewiernych i obłudników, którzy nie wierzą w swojego Pana. Oni bowiem, gdy ich bracia w niewierze wyruszali w podróż po ziemi w poszukiwaniu zaopatrzenia lub brali udział w wyprawach wojennych, a następnie umierali lub ginęli w walce, mówili: „Gdyby pozostali z nami i nie wyruszali, nie umarliby i nie zostaliby zabici”. Tym stwierdzeniem chcieli wzbudzić w sercach swoich bliskich żal i rozpacz, ale Bóg sprawił, że ta ich wypowiedź i przekonanie stały się dla nich samych źródłem udręki i goryczy w sercach – zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.

Wierzący natomiast wiedzą, że życie i śmierć są w rękach Boga i że wszystko dzieje się za Jego wolą i przeznaczeniem. Dlatego nie rozpaczają i nie mówią takich słów. To Bóg daje życie temu, komu przeznaczył życie – nawet jeśli przebywa w dalekiej podróży lub na polu walki – i to On sprowadza śmierć na tego, którego kres nadszedł – nawet jeśli pozostaje w domu wśród swoich bliskich. Żadna podróż ani pozostanie w domu nie zmieni tego, co Bóg postanowił. Bóg widzi wszystkie wasze czyny – nic nie jest przed Nim ukryte – i wynagrodzi was lub ukarze stosownie do tego, co czynicie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara w przeznaczenie – zarówno dobro, jak i zło – jest fundamentem spokoju serca. Kto wie, że życie i śmierć są w rękach Boga, nie rozpacza i nie mówi słów sprzeciwu wobec woli Bożej.
2. Zakaz naśladowania postaw niewiernych i obłudników w słowach i przekonaniach, ponieważ ich sposób myślenia opiera się na zwątpieniu i buncie wobec Bożego postanowienia.
3. Wypowiedzi pełne żalu typu „gdybyśmy zrobili inaczej, nie doszłoby do nieszczęścia” nie zmieniają rzeczywistości, a jedynie pogłębiają cierpienie i oddalają od ufności Bogu.
4. Prawdziwa mądrość wierzącego polega na tym, aby w każdej sytuacji – w podróży, w domu, w czasie pokoju i wojny – zdawać się na Boga i przyjmować Jego wyroki z cierpliwością i zadowoleniem.
5. Bóg jest świadomy wszystkich naszych uczynków, dlatego powinniśmy wystrzegać się słów i postaw, które mogą nas narazić na Jego niezadowolenie, a starać się o to, co On kocha i czym jest zadowolony.