آل عمران سۈرىسى — ئايەت 156

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• «ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ»: يەر يۈزىدە سەپەر قىلدى، سودا-تىجارەت ياكى باشقا ئىشلار ئۈچۈن سەپەرگە چىقتى.
• «غُزًّى»: «غاز» نىڭ كۆپلۈك شەكلى، يەنى جىھادقا چىققان ئەسكەرلەر، ئۇرۇشقا قاتناشقۇچىلار.
• «حَسْرَةً»: پۇشايمان، ئەپسۇسلىنىش، قاتتىق قايغۇ ۋە ھەسرەت.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى ئىمان ئېيتقان كىشىلەر! سىلەر كاپىر بولغان كىشىلەرگە ئوخشاش بولماڭلار. ئۇلار ئۆز قېرىنداشلىرى سەپەرگە چىققاندا ياكى جىھادقا قاتناشقاندا، ئۇلار ئۆلۈپ كەتسە ياكى ئۆلتۈرۈلسە: «ئەگەر ئۇلار بىزنىڭ يېنىمىزدا قالغان بولسا ئۆلمەيتتى ۋە ئۆلتۈرۈلمەيتتى» دەيدۇ. ئۇلارنىڭ بۇ سۆزى ۋە ئېتىقادى ئاللاھنىڭ ئىرادىسىنى ئىنكار قىلىش بولۇپ، بۇ ئۇلارنىڭ قەلبىدە ھەسرەت ۋە پۇشايمان بولۇشى ئۈچۈندۇر. ئەمما مۇئمىنلەر بىلىدۇكى، ھايات ۋە ئۆلۈم پەقەت ئاللاھنىڭ قولىدا. ئاللاھ خالىغان كىشىگە ھايات بېرىدۇ، خالىغان كىشىنى ئۆلتۈرىدۇ. سەپەرگە چىقىش ياكى چىقماسلىق، ئۇرۇشقا قاتنىشىش ياكى قاتناشماسلىق ئاللاھنىڭ تەقدىرىنى ئۆزگەرتەلمەيدۇ. ئاللاھ سىلەرنىڭ قىلغان ئەمەلىڭلارنى كۆرۈپ تۇرغۇچىدۇر، ھېچ نەرسە ئۇنىڭدىن يوشۇرۇن قالمايدۇ ۋە ھەر بىرىڭلارغا قىلغان ئەمەلىڭلارغا قاراپ مۇكاپات ياكى جازا بېرىدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئىسلام دىنى مۇئمىنلەرنى ھەقىقەتنى توغرا چۈشىنىشكە، ئاللاھنىڭ تەقدىرىگە رازى بولۇشقا يېتەكلەيدۇ. بۇ ئىنساننىڭ قەلبىنى تىنچلاندۇرۇپ، قايغۇ-ھەسرەتنى ئازايتىدۇ.
• ئاللاھنىڭ ھايات ۋە ئۆلۈم ئۈستىدىكى مۇتلەق ھوقۇقىنى چۈشىنىش، ئىنساننى بىھۇدە قورقۇنچ ۋە پۇشايمانلاردىن قۇتۇلدۇرىدۇ.
• ئىسلام مۇئمىنلەرنى ئەقىلگە مۇۋاپىق ئويلىنىشقا، ئاللاھنىڭ ھەر ئىشنى بىلىپ تۇرۇشىغا ئىشىنىشكە چاقىرىدۇ. بۇ ئىنساننى ياخشى ئەمەللەر قىلىشقا ئۈندەيدۇ.
• بۇ ئايەت ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە ئادىللىقىنى ئەسكەرتىپ، ئىنساننى ئىسلامغا ۋە قۇرئانغا يېقىنلاشتۇرىدۇ.