Сураи Аль Имран Оят 159 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба сабаби раҳмати Худост, ки ту бо онҳо инчунин хушхӯю…

Аль Имран · 159/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ۝١٥٩

🔤 Transliteration

Fabimaa rahmatim minal laahi linta lahum wa law kunta fazzan ghaleezal qalbi lanfaddoo min hawlika fafu `anhum wastaghfir lahum wa shaawirhum fil amri fa izaa `azamta fatawakkal `alal laah; innallaaha yuhibbul mutawak kileen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба сабаби раҳмати Худост, ки ту бо онҳо инчунин хушхӯю меҳрубон ҳастӣ. Агар тундхӯву сахтдил мебудӣ, аз гирди ту пароканда мешуданд. Пас бар онҳо бубахшой ва бар онҳо омурзиш бихоҳ ва дар корҳо бо онҳо машварат кун ва чун қасди коре кунӣ, бар Худой таваккул кун, ки Худо таваккулкунандагонро дӯст дорад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

فَبِمَا رَحْمَةٍ: Пас ба сабаби раҳмате.
لِنتَ لَهُمْ: нарм ва мулоим шудӣ бо онҳо.
فَظًّا: дағал ва беадаб дар гуфтор ва рафтор.
غَلِيظَ الْقَلْبِ: сангдил ва бераҳм.
لَانفَضُّوا: пароканда мешуданд ва аз атрофи ту мерафтанд.
فَاعْفُ عَنْهُمْ: аз хатоҳои онҳо гузашт кун.
وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ: барои онҳо аз Худо омурзиш бихоҳ.
وَشَاوِرْهُمْ: бо онҳо машварат кун.
فَإِذَا عَزَمْتَ: пас чун қатъи назар кардӣ.
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ: бар Худо таваккал кун.
الْمُتَوَكِّلِينَ: таваккалкунандагон.

Тафсири оят:

Пас ба сабаби раҳмате аз ҷониби Худо буд, ки ту — эй Паёмбар — бо ёрони худ нарм ва мулоим рафтор кардӣ. Ин нармӣ ва хушхулқӣ неъмати бузурги Худо буд, ки ба ту ато шуда буд. Агар ту дағал ва сангдил мебудӣ, онҳо ҳатман аз атрофи ту пароканда мешуданд ва туро танҳо мегузоштанд. Пас аз хатоҳое, ки дар ҷанги Уҳуд аз онҳо содир шуд, гузашт кун ва барои онҳо аз Худо омурзиш бихоҳ. Ҳамчунин дар корҳое, ки ба машварат ниёз доранд — ба мисли корҳои ҷангӣ — бо онҳо машварат кун, то дилҳояшон ором гирад ва эҳсоси эҳтиром кунанд. Ва ҳангоме ки пас аз машварат қатъи назар кардӣ, бар Худои Ягона таваккал кун ва кори худро пеш бар, зеро Худо таваккалкунандагонро дӯст медорад ва онҳоро ёрӣ медиҳад ва комёб мегардонад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки нармӣ ва хушхулқӣ дар муомила бо мардум яке аз бузургтарин неъматҳои Худост ва сабаби ҷамъ шудани дилҳост.
Дағалӣ ва сангдилӣ боиси парокандагӣ ва дур шудани мардум мегардад, бинобар ин мусулмон бояд бо мардум бо раҳм ва мулоимат рафтор кунад.
Омурзиш ва гузашт кардан аз хатоҳои дигарон сифати паёмбарона аст ва ба инсон обрӯ ва эҳтиром меорад.
Машварат кардан дар корҳо — хусусан дар корҳои муҳим — суннати Паёмбар аст ва ба ҳамбастагӣ ва ваҳдати ҷомеа мусоидат мекунад.
Пас аз машварат ва қатъи назар, бояд бар Худо таваккал кард, зеро натиҷа танҳо ба дасти Худост ва таваккалкунандагон маҳбуби Худо ҳастанд.
Ин оят ба мусулмонон дарс медиҳад, ки дар ҳаёти худ ҳам нармӣ, ҳам омурзиш, ҳам машварат ва ҳам таваккал бар Худоро ҷой диҳанд, то дар дунё ва охират комёб шаванд.

📜 Оят 157-161 — Сураи Аль Имран

157وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ

Агар дар роҳи Худо кушта шавед, ё бимиред, омурзиш ва раҳмати Худо аз он чӣ дар ин ҷаҳон чамъ меоваред, беҳтар аст.

158وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ

Ва агар бимиред, ё кушта шавед, албатта дар пешгоҳи Худованд маҳшур (хамсӯҳбат) мешавед.

159فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ

160إِن يَنصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۖ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

Агар Худо шуморо ёрӣ кунад, ҳеҷ кас бар шумо ғалаба нахоҳад кард. Ва агар шуморо хор дорад, чӣ касе аз он пас ёриатон хоҳад кард? Пас мӯъминон бояд ки бар Худо таваккал кунанд!

161وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ ۚ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

Ҳеҷ паёмбаре хиёнат накунад ва ҳар кӣ ба чизе хиёнат кунад, онро дар рӯзи қиёмат бо худ оварад. Сипае ҷазои амали ҳар кас ба тамоми дода хоҳад шуд ва бар касе ситаме нашавад!

← Оят 158 📖 Аль Имран Оят 160 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

159Оят

Тарҷума — Аль Имран 159

Сураи Аль Имран Оят 159 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба сабаби раҳмати Худост, ки ту бо онҳо инчунин хушхӯю…

Сураи Оят 159/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 157–161. Ба Тоҷикӣ: Русский.