Sura Aal-Imran — Aya 159

Maana ya maneno:

• Fadhan (فَظًّا): Mtu mkali, mwenye maneno makali na tabia ngumu.
• Ghalidh al-qalb (غَلِيظَ الْقَلْبِ): Mwenye moyo mgumu usio na huruma, mwenye ukali katika kushughulika na watu.
• Lanfaddhu (لَانفَضُّوا): Wangetawanyika na kujitenga.
• Fa'fu (فَاعْفُ): Samehe na usijali makosa yao.
• Shawirhum (شَاوِرْهُمْ): Uliza maoni yao na ushauri wao.
• Azamta (عَزَمْتَ): Umeamua kwa uthabiti baada ya kufikiri na kushauriana.
• Tawakkal (تَوَكَّلْ): Jitegemee kwa Mwenyezi Mungu na umuachie Yeye mambo yako.

Tafsiri ya Aya:

Ewe Mtume Muhammad (SAW), ni kwa rehema kubwa kutoka kwa Mwenyezi Mungu kwako na kwa wafuasi wako, ndio maana umekuwa mwepesi na mwema kwao, na tabia yako imekuwa laini. Lau ungekuwa mtu mkali wa maneno, mwenye moyo mgumu usio na huruma, wangekuacha na kukutawanyikia, wasibaki karibu nawe. Kwa hiyo, wasamehe makosa yao yaliyotokea katika vita vya Uhud, na uwaombee msamaha kwa Mwenyezi Mungu kwa yale yaliyohusu haki za Mwenyezi Mungu. Na uwashaurishe katika mambo yanayohitaji mashauriano, kama mambo ya vita na maslahi mengine ya jumla, ili kufurahisha nyoyo zao na kuwapa heshima. Na ukishaamua kwa uthabiti baada ya mashauriano, basi endelea na jambo lako na umtegemee Mwenyezi Mungu pekee, siyo maoni yao wala mashauriano yao. Hakika Mwenyezi Mungu anawapenda wale wanaomtegemea Yeye, na atawasaidia na kuwapa ushindi.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Rehema ya Mwenyezi Mungu ndiyo chanzo cha upole na ulaini wa tabia kwa viongozi na waumini, na ni neema kubwa inayostahili kushukuriwa.
2. Upole na huruma ni njia ya kuwavutia watu kwenye Uislamu na kudumisha umoja, wakati ukali na moyo mgumu husababisha mgawanyiko na kuwaepusha watu na dini.
3. Ushauri (Shura) ni misingi muhimu ya utawala katika Uislamu, na ni njia ya kuheshimu akili za watu na kuchangia maamuzi bora.
4. Baada ya kushauriana na kuamua, ni lazima mtu amtegemee Mwenyezi Mungu na asiwe na wasiwasi, kwa sababu Mwenyezi Mungu anawapenda wanaoamini Yeye na kuwategemea, na atawapa msaada na ushindi.
5. Aya hii inafundisha viongozi wa Kiislamu kuwa na subira, msamaha, na kuwashughulikia wafuasi wao kwa huruma, hata wanapokosea, kwa kuwa huo ndio mfano wa Mtume (SAW) katika uongozi wake.