Сураи Аль Имран Оят 183 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне гуфтанд: «Моро бо Худо аҳдест, ки ба ҳеҷ паёмбаре…

Аль Имран · 183/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ۝١٨٣

🔤 Transliteration

Allazeena qaalooo innal laaha `ahida ilainaaa allaa nu`mina liRasoolin hatta yaa tiyanaa biqurbaanin taa kuluhun naar; qul qad jaaa`akum Rusulum min qablee bilbaiyinaati wa billazee qultum falima qataltumoohum in kuntum saadiqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Касоне гуфтанд: «Моро бо Худо аҳдест, ки ба ҳеҷ паёмбаре имон наёварем, магар барои мо қурбоние биёварад, ки оташ онро бихӯрад». Бигӯ: «Пеш аз ман паёмбароне бо мӯъҷизаҳо ва он чи акнун мехоҳед, омадаанд, агар рост мегӯед, чаро онҳоро куштед?»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

عَهِدَ إِلَيْنَا: ба мо аҳду паймон кард, фармон дод.
قُرْبَان: ҳар чизе ки барои наздикӣ ба Худо тақдим карда мешавад, садақа ва қурбоние, ки ба Худо тақарруб ҷӯянд.
تَأْكُلُهُ النَّارُ: оташе, ки аз осмон меояд, онро месӯзонад.
الْبَيِّنَات: далелҳои равшан ва муъҷизаҳои ошкор.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи он гурӯҳе сухан мегӯяд, ки бо даъвои бардурӯғ гуфтанд: «Худо дар китобҳои худ ва бар забони паёмбаронаш ба мо аҳд кардааст, ки ба ҳеҷ паёмбаре имон наёварем, то даме ки барои мо қурбонӣ наоварад, ки оташ аз осмон фурӯ ояд ва онро бихӯрад (бисӯзонад)». Онҳо ин гуфтаро ба Худо нисбат доданд, ки худ бардурӯғ буд, ва низ далелҳои ростӣ будани паёмбаронро танҳо дар ҳамин як чиз маҳдуд карданд, ки ин низ хато ва беасос буд.

Пас Худованд ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) фармуд, ки ба онҳо бигӯ: «Пеш аз ман паёмбароне омаданд, ки бо далелҳои равшан ва муъҷизаҳои ошкор омаданд, ва низ бо ҳамон чизе ки шумо зикр кардед — яъне қурбоние, ки оташ аз осмон фурӯ омада онро месӯзонад — омаданд. Пас чаро шумо онҳоро дурӯғ баровардед ва ба қатл расондед, агар дар даъвои худ ростқавл ҳастед?» Ин сухан далели он аст, ки даъвои онҳо пӯшида ва беасос аст, зеро агар онҳо рост мегуфтанд, ки танҳо бо омадани чунин қурбонӣ ба паёмбар имон меоваранд, пас бояд ба паёмбарони пешина, ки ин аломатро низ оварда буданд, имон меоварданд ва онҳоро намекуштанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки баъзе одамон ба номи дин ва китобҳои осмонӣ даъвоҳои бардурӯғ мекунанд ва суханони худро ба Худо нисбат медиҳанд, ки ин кор гуноҳи бузург аст.
Худованд одамонро даъват мекунад, ки ба далелҳо ва муъҷизаҳои равшани паёмбарон диққат диҳанд ва ба ҳақ рӯй оваранд, на ба баҳонаҳои беасос.
Ин оят собит мекунад, ки паёмбарони пеш аз Муҳаммад (с) низ бо далелҳои равшан омада буданд ва мардумро ба роҳи рост ҳидоят кардаанд.
Аз ин оят мефаҳмем, ки душманони ҳақиқат на танҳо даъвоҳои бардурӯғ мекунанд, балки ба паёмбарон ва пайравони онҳо зулм мекунанд ва онҳоро ба қатл мерасонанд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳақро бо далел қабул кунем ва аз таъассуб ва инкор беасос дурӣ ҷӯем.
Қуръон бо ин оят нишон медиҳад, ки роҳи имон бояд бар асоси далел ва ростӣ бошад, на бар асоси баҳона ва дурӯғ.

📜 Оят 181-185 — Сураи Аль Имран

181لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

Албатта Худо шунид сухани он касонро, ки мегуфтанд: «Худо бенавост ва мо тавонгарем». Гуфторашонро ва низ ин ки паёмбаронро ба ноҳақ мекуштанд, хоҳем навишт ва гӯем: «Бичашед азоби оташи сӯзонро!»

182ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ

Ин ҷазои амалҳоест, ки пешопеш ба ҷой овардед вагарна Худованд ба бандагонаш ситам раво намедорад.

183الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

184فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَاءُوا بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ

Агар туро такзиб карданд, паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту бо муъҷизаҳо ва навиштаҳо ва китоби равшангар омада буданд, такзиб шудаанд.

185كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۖ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ

Ҳама кас маргро мечашад ва дар хақиқат дар рӯзи қиёмат музди аъмоли шуморо ба камол хоҳанд дод. Ва ҳар касро аз оташ дур созанд ва ба бихишт дароваранд, ба пирӯзӣ расидааст. Ва ин зиндагли дунё ҷуз матоъе фиребанда нест.

← Оят 182 📖 Аль Имран Оят 184 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

183Оят

Тарҷума — Аль Имран 183

Сураи Аль Имран Оят 183 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне гуфтанд: «Моро бо Худо аҳдест, ки ба ҳеҷ паёмбаре…

Сураи Оят 183/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 181–185. Ба Тоҷикӣ: Русский.