Сураи Аль Имран Оят 195 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигорашон дуояшонро иҷобат фармуд, ки Ман кори ҳеҷ коргузореро аз…

Аль Имран · 195/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ ۝١٩٥

🔤 Transliteration

Fastajaaba lahum Rabbuhum annee laaa Udee`u `amala `aamilim minkum min zakarin aw unsaa ba`dukum mim ba`din fal lazeena haajaroo wa ukhrijoo min diyaarihim wa oozoo fee sabeelee wa qaataloo wa qutiloo la ukaffiranna `anhum saiyi aatihim wa la udkhilanna hum Jannnatin tajree min tahtihal anhaaru sawaabam min `indil laah; wallaahu `indahoo husnus sawaab

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Парвардигорашон дуояшонро иҷобат фармуд, ки Ман кори ҳеҷ коргузореро аз шумо, чӣ зан ва чӣ мард — ҳама аз якдигаред — ночиз намесоеам. Пас гуноҳони касонеро, ки муҳоҷират кардаанд ва аз хонаҳояшон ронда шудаанд ва дар роҳи Ман озор дидаанд ва ҷангидаанд ва кушта шудаанд, мағфират мекунам ва ононро дар биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дохил мекунам. Ин мукофот аз ҷониби Худо ва подоши некӣ назди Худост.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

فَاسْتَجَابَ: Пас иҷобат кард, қабул намуд.
لَا أُضِيعُ: Зоеъ намекунам, бекор намегардонам.
عَمَلَ عَامِلٍ: Амали амалкунанда, яъне кори касе, ки кор мекунад.
هَاجَرُوا: Ҳиҷрат карданд, аз Ватан барои дини Худо кӯчиданд.
أُوذُوا: Озор доданд, ранҷониданд.
لَأُكَفِّرَنَّ: Ҳатман гуноҳонашонро мепӯшам ва мебахшам.
ثَوَابًا: Подош, мукофот.

Тафсири оят:

Парвардигори онҳо дуояшонро қабул кард ва фармуд: Ман ҳеҷ амали некеро, ки яке аз шумо анҷом диҳад, зоеъ намекунам, хоҳ мард бошад ва хоҳ зан. Ҳамаи шумо дар дини ислом баробаред ва дар қабули амал ва подоши он яксонед; мард бар зан бартарӣ надорад ва зан аз мард камтар нест. Пас он касоне, ки барои ризои Худо аз хонаву диёри худ ҳиҷрат карданд ва кофирон онҳоро аз Ватанашон берун ронданд ва дар роҳи итоати Парвардигор озор диданд ва дар роҳи Худо ҷангиданд ва кушта шуданд, то калимаи Худо баланд гардад, ҳатман гуноҳонашонро мепӯшам ва аз онҳо мегузарам, чунон ки дар дунё низ онҳоро пӯшонида будам, ва ҳатман онҳоро ба биҳиштҳое дохил мекунам, ки аз зери қасру дарахтонашон дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Ин подошест аз ҷониби Худо, ва Худост, ки подоши некӯ ва беҳамто назди Ӯст.

Фавоид ва дарсҳо:

Худованд дуои бандагони солеҳро қабул мекунад ва ҳеҷ гоҳ амали неки касеро, хоҳ мард ва хоҳ зан, зоеъ намегардонад.
Дар ислом мард ва зан дар назди Худо аз ҷиҳати подоши амал баробаранд; ҳар кас ба андозаи амали худ подош мегирад.
Ҳиҷрат дар роҳи Худо, таҳаммули озор ва ҷангидан дар роҳи Ӯ сабаби бахшиши гуноҳҳо ва дохил шудан ба биҳишт мегардад.
Ин оят ба мо умед мебахшад, ки ҳар ранҷу машаққате, ки дар роҳи имон ва итоати Худо мекашем, беподош намемонад.
Худованд назди худ беҳтарин подошро дорад ва ҳеҷ подоше ба подоши Ӯ баробар нест.
Ин оят моро ба сӯи сабр, устуворӣ дар имон ва умедворӣ ба раҳмати Худо ташвиқ мекунад ва муҳаббати моро ба ислом ва Қуръон зиёд мегардонад.

📜 Оят 193-197 — Сураи Аль Имран

193رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ

Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд, ки ба Парвардигоратон имон биёваред! Ва мо имон овардем. Пас, эй Парвардигори мо, гуноҳони моро биёмурз ва бадиҳои моро аз мо дур кун ва моро бо некон бимирон!

194رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ

Эй Парвардигори мо, ато кун ба мо он чиро, ки ба забони паёмбаронат ба мо ваъда додаӣ ва моро дар рӯзи қиёмат расво макун, ки Ту ваъдаи хеш хилоф намекунӣ».

195فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ

196لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ

Омадурафти кофирон дар шаҳрҳо туро нафиребад!

197مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

Ин бархурдорип андакест. Пас аз он ҷойгоҳашон ҷаҳаннам аст ва чаҳаннам бад оромгоҳест!

← Оят 194 📖 Аль Имран Оят 196 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

195Оят

Тарҷума — Аль Имран 195

Сураи Аль Имран Оят 195 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Парвардигорашон дуояшонро иҷобат фармуд, ки Ман кори ҳеҷ коргузореро аз…

Сураи Оят 195/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 193–197. Ба Тоҷикӣ: Русский.