სურა ალ-იმრანი — აია 194

«ო, უფალო ჩვენო! ვისაც შენ ცეცხლში შეიყვან, ის უკვე დაამცირე (და შეარცხვინე). და უსამართლოებს არ ეყოლებათ დამხმარენი».

«ო, უფალო ჩვენო! ჭეშმარიტად, ჩვენ მოვისმინეთ მომხმობელი [მოციქული მუჰამმადი], რომელიც რწმენისკენ მოუწოდებდა: "ირწმუნეთ თქვენი უფალი!" — და ჩვენ ვირწმუნეთ (ჭეშმარიტი რწმენით). ო, ჩვენო უფალო! გვაპატიე ჩვენი ცოდვები, გაგვიწმინდე ჩვენი ბოროტი საქმეებისგან და მოგვაკვდინე სიკეთისმქმნელებთან ერთად».

და უპასუხა მათ (მათ ვედრებას) მათმა უფალმა: «ჭეშმარიტად, მე არ დავკარგავ (კეთილ) საქმეს არც ერთ თქვენგანს, ვინც იგი აღასრულა — არც კაცს და არც ქალს [თითოეულს მივაგებ მის საზღაურს]. თქვენ ერთმანეთისგან ხართ [ყველანი თანასწორნი ხართ მის წინაშე]. ხოლო მათ, ვინც გადასახლდნენ (ალლაჰის გზაზე), ან განიდევნენ თავიანთი საცხოვრებლიდან, და დაიტანჯნენ ჩემს გზაზე [ჩემდამი მორჩილებისა და თაყვანისცემის გამო], და იბრძოდნენ (ჩემი სიტყვის აღსაზევებლად), და მოკლულნი იყვნენ (ამ გზაზე), — უეჭველად, მე მოვაშორებ მათ მათ ბოროტ საქმეებს [ვაპატიებ მათ ცოდვებს] და შევიყვან მათ ბაღებში (სამოთხეში), რომელთა ქვეშ მდინარეები მიედინება — საზღაურად ალლაჰისგან. და ალლაჰთანაა უმჯობესი საზღაური!»

ნუ მოგატყუებს შენ (ო, მოციქულო) ურწმუნოთა მიმოსვლა და წარმატებული მოძრაობა ქვეყნებში [მათი მშვიდი და კეთილდღეობით სავსე ცხოვრება];