სურა ალ-იმრანი — აია 38

და როცა მან ('იმრანის ცოლმა) შვა იგი, თქვა (დამწუხრებულმა): «უფალო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე იგი ქალად ვშვი». და ალლაჰმა უკეთ იცოდა, რა შვა მან. ('იმრანის ცოლმა) თქვა: «ვაჟი (რომელიც მსურდა, რომ ტაძარში ემსახურა) არ არის იგივე, რაც ქალი. და ჭეშმარიტად, მე მას მარიამი დავარქვი, და აჰა — ჭეშმარიტად, შენს დაცვას ვთხოვ მისთვის და მისი შთამომავლობისთვის ეშმაკისგან, დაწყევლილისგან (ქვებით განდევნილისგან)».

და მისმა უფალმა მიიღო იგი კეთილი მიღებით (უზენაესმა ალლაჰმა მიიღო მარიამის დედის აღთქმა), და აღზარდა იგი მშვენიერი აღზრდით, და მიაბარა იგი ზაქარიას (მისი დედის ძმას) . ყოველ ჯერზე, როცა ზაქარია შედიოდა მასთან სალოცავში (სადაც იგი ცხოვრობდა და ლოცულობდა), პოულობდა მასთან საზრდოს (ზამთარში — ზაფხულის ნაყოფს, ხოლო ზაფხულში — ზამთრის ნაყოფს). ზაქარიამ უთხრა: «ო, მარიამ! საიდან გაქვს ეს?» მან უპასუხა: «ეს ალლაჰისგან არის. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ანიჭებს საზრდოს ვისაც ინებებს, ულევად — ანგარიშის გარეშე!»

და გამოაცხადეს მას (ზაქარიას) ანგელოზებმა, როცა იგი იდგა და ლოცულობდა სალოცავში: «ალლაჰი გახარებს ხარებით იაჰიას შესახებ — (ვაჟზე), რომელიც დაადასტურებს ალლაჰის სიტყვას, ის იქნება ბატონი, თავშეკავებული და მოციქული მართალთა შორის!»

(ზაქარიამ) თქვა (სიხარულითა და გაოცებით): «უფალო ჩემო! როგორ მეყოლება მე ვაჟი, როცა სიბერემ უკვე მომიწია და ჩემი ცოლი უნაყოფოა?» (ანგელოზმა) თქვა: «ასე ქმნის ალლაჰი იმას, რასაც ინებებს».