Сураи Аль Имран Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо мардум ҳамчунон, ки дар бузургӣ, дар гаҳвора сухан мегӯяд…

Аль Имран · 46/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ۝٤٦

🔤 Transliteration

Wa yukallimun naasa filmahdi wa kahlanw wa minassaaliheen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бо мардум ҳамчунон, ки дар бузургӣ, дар гаҳвора сухан мегӯяд ва аз шоистагон аст».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «المَهْد»: гаҳвора, яъне ҷои хоби кӯдаки ширхор.

— «كَهْلًا»: марди миёнасол, ки қувваи ҷисмонӣ ва ақлии ӯ комил шудааст; одатан аз сӣ то панҷоҳсолагӣ гуфта мешавад.

— «الصَّالِحِينَ»: некӯкорон, яъне касоне ки дар гуфтор ва кирдорашон некӯ ва дурустанд.

Тафсири оят:

Худованд дар бораи Исо (алайҳис-салом) хабар медиҳад, ки ӯ бо мардум дар гаҳвора, ҳангоме ки ҳанӯз кӯдаки ширхор буд ва вақти гуфтор нарасида буд, сухан мегуфт. Ин суханронӣ мӯъҷизае буд аз ҷониби Парвардигор, то мардум бузургии қудрати Ӯро бидонанд ва покдоманӣ ва ростқавлии модараш Марямро тасдиқ кунанд. Ҳамчунин ӯ бо мардум дар ҳолати миёнасолӣ, вақте ки қувваю камолоти ҷисмонӣ ва ақлии ӯ ба дараҷаи комил расидааст, сухан хоҳад гуфт. Ин суханронӣ дар ҳар ду ҳолат суханронии паёмбарӣ, даъват ва роҳнамоӣ аст, на сухани оддии одамӣ. Ӯ мардумро ба он чизе ҳидоят мекунад, ки салоҳи дину дунёи онҳоро таъмин менамояд. Исо (алайҳис-салом) аз зумраи бандагони солеҳ ва некӯкор аст, ки дар гуфтор ва кирдораш ба камолоти бандагии Худо расидааст. Баъзе муфассирон гуфтаанд, ки «дар ҳолати миёнасолӣ» баъд аз фурӯд омаданаш аз осмон бо ваҳй барои рисолат аст, яъне вақте ки боз ба замин бармегардад, бо мардум сухан мегӯяд ва рисолати худро идома медиҳад.

Фоидаҳои оят:

— Ин оят мӯъҷизаи бузурги Худовандро нишон медиҳад, ки кӯдаки ширхор дар гаҳвора ба итоати Парвардигор сухан мегӯяд; ин далели он аст, ки қудрати Худо бар ҳар чизе комил аст ва Ӯ ҳар кориро, ки хоҳад, ба анҷом мерасонад.

— Оят ба мо меомӯзад, ки Исо (алайҳис-салом) бандаи солеҳ ва паёмбари Худост, на писари Худо ва на Худо; ӯ худ бандаи Худованд аст ва ба бандагии Ӯ ифтихор мекунад.

— Дар оят ишора ба он аст, ки сухани нек ва роҳнамоии мардум дар ҳар синну сол арзишманд аст; ҳам дар хурдӣ ва ҳам дар бузургӣ инсон метавонад ба ҷомеа хидмат кунад.

— Солеҳ будан танҳо ба ибодат нест, балки ба гуфтор ва кирдори нек аст; ҳар касе ки дар сухан ва амал ростқавл ва некӯкор бошад, аз зумраи солеҳон аст.

— Ин оят дили мӯъминро ба муҳаббати Исо (алайҳис-салом) ва пайравии роҳи некӯкорӣ наздик мекунад ва моро ба тафаккур дар бораи бузургии оёти Қуръон ҳидоят менамояд.

📜 Оят 44-48 — Сураи Аль Имран

44ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۚ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ

Инҳо аз хабарҳои ғайб аст, ки ба ту ваҳй мекунем. Вагарна он гоҳ, ки қуръа заданд, то чӣ касе аз миёнашон ӯҳдадори нигаҳдории Марям шавад ва он гоҳ ки корашон ба низоъ кашид, ту дар наздашон набудӣ.

45إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

Фариштагон гуфтанд; «Эй Марям, Худо туро ба калимаи Худ мужда медиҳад: Номи ӯ Масеҳ — Исо писари Марям аст. Дар дунё ва охират обрӯманд ва аз наздикон аст.

46وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ

Бо мардум ҳамчунон, ки дар бузургӣ, дар гаҳвора сухан мегӯяд ва аз шоистагон аст».

47قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ

Марям гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад, дар ҳоле ки одамӣ ба ман даст назадааст?» Гуфт; «Ба он сон, ки Худо ҳар чӣ бихоҳад, меофаринад. Чун иродаи чизе кунад, ба ӯ гӯяд: «Мавҷуд шав!» — пас мавҷуд мешавад.

48وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ

Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва Тавроту Инҷил меомӯзад.

← Оят 45 📖 Аль Имран Оят 47 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

46Оят

Тарҷума — Аль Имран 46

Сураи Аль Имран Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо мардум ҳамчунон, ки дар бузургӣ, дар гаҳвора сухан мегӯяд…

Сураи Оят 46/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 44–48. Ба Тоҷикӣ: Русский.