Аль Имран сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• الْمَهْدِ — бесік, яғни нәрестелік шақ.
• كَهْلًا — кемел жасына жеткен, күш-қуаты толысқан ересек адам (отыз бен елу жас аралығы).
• الصَّالِحِينَ — ізгі, игі амалдар жасайтын, Аллаһқа бойсұнып, жақсылық жасайтын адамдар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһ тағаланың Мәриям ұлы Иса (ғ.с.) туралы берген сипаттамасының бірі. Аллаһ оны ерекше мұғжизамен марапаттады: ол нәресте кезінде, әлі сөйлеу уақыты келмеген шағында-ақ адамдармен сөйлесе бастады. Бұл — оның пайғамбарлығының айқын дәлелдерінің бірі. Сондай-ақ ол кемел жасқа жеткен кезде де адамдармен сөйлесіп, оларға Аллаһтың уаһиін жеткізіп, дін мен дүние істеріне пайдалы нәрселерге шақырады. Ол Аллаһтың ізгі, ісі де, сөзі де таза құлдарының қатарынан болды. Яғни, ол екі кезеңде де — нәрестелік шағында да, ересек шағында да — адамдарға сөйлеп, оларды тура жолға бағыттаушы болды.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұстар:

• Аллаһ тағала Өзінің құдіретімен табиғат заңдылықтарынан тыс мұғжизалар көрсете алады — бұл Оның шексіз құдіретінің дәлелі.
• Иса (ғ.с.) — Аллаһтың ұлы құлы әрі пайғамбары, ол ізгілер қатарынан болды. Бұл бізге пайғамбарлардың барлығы да ізгі амалдармен ерекшеленгенін көрсетеді.
• Адамның қадір-қасиеті оның жасында емес, иманы мен ізгі амалында. Нәресте кезінде сөйлеу — Аллаһтың берген ерекшелігі.
• Ислам діні адамды әр кезеңде де жақсылыққа, ізгілікке шақырады: балалық шақта да, ересек шақта да.
• Пайғамбарлардың өмірі — үлгі. Олар адамдарға тек діни істерде ғана емес, дүние істерінде де пайдалы кеңес беріп, тура жол көрсеткен.
• Бұл аят бізді Аллаһтың ізгі құлдарының қатарында болуға, сөзіміз бен ісіміздің таза, пайдалы болуына ұмтылдырады.